به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، معلمی تنها ایستادن پشت نیمکت و انتقال مفاهیم کتابهای درسی نیست؛ معلمی یعنی ساختن آینده، کاشتن بذر امید و روشن نگه داشتن چراغ دانایی، حتی در سختترین روزها. حال اگر معلمی با روحیه بسیجی و جهادی همراه شود، عشق به تعلیم و تربیت از چهاردیواری کلاس فراتر میرود و به تلاشی بیوقفه برای ساختن فردایی روشن تبدیل میشود.
طیبه امیرجان، یکی از معلمان جهادی و بسیجی است که با ۱۵ سال سابقه فعالیت در عرصه تعلیم و تربیت، تلاش کرده است رسالت معلمی را به کلاس و مدرسه محدود نکند.
او در روزهای جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، زمانی که مدارس تعطیل بودند، با برگزاری کلاسهای درس در پارک و فضاهای باز، اجازه نداد چراغ آموزش خاموش شود و تلاش کرد در میان روزهای دشوار، امید و نشاط را به دانشآموزان هدیه دهد.
برای او معلمی فقط انتقال دانش نیست، بلکه فرصتی برای پرورش انسانهایی توانمند، مسئولیتپذیر و امیدوار است؛ نگاهی که در کنار روحیه جهادی و مسئولیتپذیری، جلوهای از تفکر بسیجی در عرصه تعلیم و تربیت به شمار میرود.
در ادامه، مشروح گفتگو خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی مرآت با طیبه امیرجان، معلم جهادی و بسیجی را میخوانید.
مرآت: از خودتان بگویید؛ چند سال است معلم هستید و چه شد که این شغل را انتخاب کردید؟
امیرجان: ۱۵ سال است که افتخار خدمت در عرصه مقدس تعلیم و تربیت را دارم. از همان سالهای ابتدایی زندگی به آموزش کودکان و نقش آن در شکلگیری آینده نسل جدید علاقهمند بودم. انتخاب معلمی برای من صرفاً انتخاب یک حرفه نبود، بلکه تصمیمی آگاهانه برای تأثیرگذاری در زندگی انسانها بود؛ چراکه باور دارم آموزش در کنار محبت، صبوری و مسئولیتپذیری میتواند مسیر زندگی دانشآموزان را تغییر دهد و زمینهساز ساختن نسلی آگاه، توانمند و امیدوار باشد.
مرآت: به نظر شما معلمی چه تفاوتی با سایر شغلها دارد و چه چیزی باعث شده همچنان با علاقه این مسیر را ادامه دهید؟
امیرجان: تفاوت اصلی معلمی با بسیاری از مشاغل در این است که حاصل تلاش یک معلم تنها در انجام وظایف روزمره خلاصه نمیشود، بلکه آثار آن در شخصیت، نگرش و آینده دانشآموزان نمایان میشود. معلمی فقط انتقال اطلاعات و مفاهیم درسی نیست؛ بلکه مسئولیت پرورش انسانها را نیز بر عهده دارد. برای من دیدن پیشرفت دانشآموزان، شکوفایی استعدادهایشان و لبخند رضایتی که پس از موفقیت بر چهره آنها مینشیند، بزرگترین انگیزه برای ادامه این مسیر است. همین لحظات ارزشمند باعث میشود خستگیها و دشواریهای این حرفه در برابر شیرینی تأثیرگذاری بر آینده کودکان کمرنگ شود.
مرآت: رابطه شما با دانشآموزانتان چطور است؟ بیشتر یک معلم جدی هستید یا سعی میکنید با آنها رفیق باشید؟
امیرجان: معتقدم یک معلم موفق باید بتواند میان جدیت در آموزش و صمیمیت در ارتباط با دانشآموزان تعادل برقرار کند. تلاش میکنم در کنار پایبندی به نظم، مسئولیتها و اصول آموزشی، دوستی قابل اعتماد برای دانشآموزانم باشم تا بتوانند بدون نگرانی مسائل و دغدغههایشان را مطرح کنند. از نظر من محبت و احترام، پایههای اصلی ارتباط مؤثر میان معلم و دانشآموز هستند. زمانی که دانشآموز احساس امنیت و اعتماد کند، با انگیزه بیشتری یاد میگیرد، استعدادهای خود را بروز میدهد و در مسیر رشد شخصیتی و علمی قدم برمیدارد.
مرآت: شیرینترین یا ماندگارترین خاطرهای که از دوران معلمی دارید چیست؟
امیرجان: برای من شیرینترین خاطرات، لحظاتی است که نتیجه تلاش و پشتکار دانشآموزانم را میبینم؛ زمانی که دانشآموزی با وجود دشواریها و محدودیتها به هدفی که برای خود تعیین کرده میرسد و شادی و رضایت را در چهرهاش میتوان دید. این لحظات به من یادآوری میکند که تمام تلاشها و زحمات یک معلم ارزشمند است. معتقدم هیچ پاداشی برای معلم بالاتر از این نیست که ببیند دانشآموزانش با اعتمادبهنفس، انگیزه و توانمندی در مسیر موفقیت حرکت میکنند.
مرآت: به نظرتان یک معلم چه نقشی در شکلگیری شخصیت و آینده دانشآموزان دارد؟
امیرجان: نقش معلم بسیار فراتر از آموزش کتابهای درسی است. معلم در کنار انتقال دانش، میتواند اعتمادبهنفس، مسئولیتپذیری، مهارتهای ارتباطی و توانایی تصمیمگیری را در دانشآموزان تقویت کند. گاهی یک جمله امیدوارکننده، یک رفتار محبتآمیز یا توجه به استعدادهای پنهان یک دانشآموز میتواند نقطه عطفی در زندگی او باشد. به همین دلیل معتقدم معلم باید هر دانشآموز را فردی با استعدادها، تواناییها و ویژگیهای منحصربهفرد ببیند و برای شکوفایی ظرفیتهای او تلاش کند؛ چراکه آینده هر جامعهای تا حد زیادی در گرو کیفیت تربیت و آموزش نسل امروز آن جامعه است.
مرآت:چه شد که تصمیم گرفتید در روزهای جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، با وجود تعطیلی مدارس، کلاس درس را در پارک و فضاهای دیگر ادامه دهید؟
امیرجان: باور من این است که آموزش و یادگیری نباید با بروز شرایط دشوار متوقف شود. در آن روزها احساس میکردم دانشآموزان بیش از هر زمان دیگری به امید، آرامش و حفظ ارتباط با فضای آموزشی و دوستانشان نیاز دارند. به همین دلیل تصمیم گرفتیم با استفاده از ظرفیت فضاهای باز و برگزاری کلاسها در پارک، روند آموزش را به شکلی متفاوت ادامه دهیم. هدفم این بود که به دانشآموزان نشان دهم حتی در شرایط بحرانی نیز میتوان با همدلی، خلاقیت و تلاش، مسیر یادگیری را حفظ کرد. باور داشتم که نباید اجازه دهیم دشواریهای روزگار، انگیزه و امید را از نسل آینده بگیرد.
مرآت: واکنش دانشآموزان و خانوادههایشان به برگزاری کلاسها در آن شرایط چه بود؟ آیا با استقبال مواجه شدید؟
امیرجان: خوشبختانه این اقدام با استقبال خوب دانشآموزان و خانوادههایشان همراه شد. خانوادهها از اینکه فرزندانشان میتوانستند در محیطی شاد، امن و در کنار دوستان خود حضور داشته باشند و در عین حال از جریان آموزش دور نمانند، رضایت داشتند. برای دانشآموزان نیز این کلاسها تجربهای متفاوت و جذاب بود؛ چراکه علاوه بر یادگیری، فرصتی برای تعامل، نشاط و حفظ روحیه جمعی فراهم میکرد. این استقبال و همراهی خانوادهها برای ما دلگرمکننده بود و نشان داد که با مشارکت و اعتماد متقابل میتوان حتی در شرایط دشوار نیز فرصتهای تازهای برای آموزش ایجاد کرد.
مرآت: در آن روزها با چه چالشهایی روبهرو بودید و چه خاطرهای از آن کلاسهای متفاوت در ذهنتان مانده است؟
امیرجان: طبیعتاً برگزاری کلاس در فضای باز با دشواریهایی همراه بود. نبود برخی امکانات آموزشی، گرمای هوا و شرایط غیرقابل پیشبینی از جمله چالشهایی بود که باید برای مدیریت آنها برنامهریزی میکردیم. با این حال، شور و اشتیاق دانشآموزان و علاقه آنها به حضور در کلاس، انگیزه ما را برای ادامه کار چند برابر میکرد. آنچه بیش از همه در ذهنم ماندگار شده، لبخند و شوق بچههایی است که با وجود شرایط خاص آن روزها، با علاقه در کلاسهای پارک حاضر میشدند. برای من این صحنهها نشاندهنده قدرت امید و اشتیاق به یادگیری بود و ثابت کرد که برای ادامه مسیر آموزش، همیشه میتوان راهی تازه پیدا کرد.
مرآت: اگر بخواهید ویژگی یک معلم بسیجی و اثرگذار را در چند کلمه توصیف کنید، به چه ویژگیهایی اشاره میکنید؟
امیرجان: به اعتقاد من، عشق به دانشآموز و باور به تواناییهای او، مهمترین ویژگی یک معلم اثرگذار است. در کنار آن، صبوری، مهربانی، مسئولیتپذیری، خلاقیت، امیدبخشی و تعهد به رسالت آموزشی اهمیت زیادی دارد. معلم باید بتواند در کنار آموزش علم، انگیزه حرکت و تلاش را در دانشآموزان زنده نگه دارد و به آنها بیاموزد که محدودیتها پایان راه نیستند. معلمی که به استعدادهای دانشآموزانش ایمان داشته باشد، میتواند زمینه شکوفایی تواناییهایی را فراهم کند که شاید خود آنها نیز از وجودشان آگاه نباشند.
مرآت: اگر قرار باشد پیامی به دانشآموزان، معلمان و نسل جوان داشته باشید، دوست دارید چه بگویید؟
امیرجان: به دانشآموزان عزیزم توصیه میکنم هیچگاه از یادگیری، تلاش و دنبال کردن آرزوهایشان دست نکشند و بدانند که موفقیت نتیجه استمرار، پشتکار و امید است. به همکاران فرهنگی خودم نیز میگویم حضور و رفتار ما میتواند چراغ امیدی در زندگی دانشآموزان باشد؛ بنابراین باید در هر شرایطی با عشق، تعهد و مسئولیتپذیری در کنار آنها بمانیم. خطاب به نسل جوان هم میگویم آینده را با علم، تلاش، امید و مهربانی بسازید و به تواناییهای خود ایمان داشته باشید. من باور دارم هیچ جنگ و سختیای نمیتواند چراغ دانایی و امید را خاموش کند؛ به شرط آنکه ما خودمان برای روشن نگه داشتن این چراغ تلاش کنیم.
انتهای خبر/


















