به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، فعال اقتصادی در یادداشت اختصاصی نوشت: کشورهای عربی حوزه خلیج فارس شدیدا تمایل به همسایگی با یک ایران ضعیف را دارند. اما چرا؟ شاید بتوان علت آنرا در سه مورد خلاصه کرد:

 توان فروش نفت در ایران پایین باشد و کشورهای عربی بتوانند در فروش نفت دست برتری از ایران داشته باشند و درآمد بیشتری کسب کنند و دارای پشتوانه درآمد نفتی بیشتری نسبت به ایران باشند.

ایران قوی با در اختیار داشتن طبیعت و جاذبه‌های گردشگری فوق‌العاده خود می‌تواند اولین گزینه توریست‌های عازم به خاورمیانه باشد و این یعنی کاهش شدید درآمد توریستی کشورهای عربی. 

اقبال سرمایه گذاران خارجی برای سرمایه گذاری در خاورمیانه محدود به کشورهای عربی باشد و نه ایران. درحالی که کشور ما دارای انواع و اقسام منابع طبیعی و پتانسیل‌های بالا جهت سرمایه‌گذاری خارجی است. 

کنارهم قرار گرفتن این سه مورد تا حدودی اذهان را شفاف‌‌ می‌کند که چرا کشورهای عربی دنبال ایران ضعیف هستند.

این کشورها که پایگاه نظامی در اختیار متجاوزین به خاک ایران قرار می‌دهند به دنبال کاهش تنش‌ها هم هستند و علت این موضوع شاید نکته پنهان و اصلی باشد که چرا چنین برخوردی دارند؟

افزون بر سه موردی که در بالا ذکر شد باید توجه داشت که با بسته شدن تنگه هرمز، بالاگرفتن تنش‌ها، هدف قرار گرفتن برخی نقاط کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، کاهش تولید و عرضه نفت و برخی موارد دیگر، حیات اقتصادی این کشور‌ها به خطر افتاد. چرا که علاوه بر کاهش درآمد نفتی، توریست‌هایی که شهرهایی از کشورهای عربی مانند دوبی را به عنوان مقصد گردشگری انتخاب می‌کرنند نیز فرار را بر قرار ترجیح دادند و به دنبال آن درآمدهای گردشگری این کشورها نیز افت کرد.

همچنین آمار جذب سرمایه گذاران خارجی در این کشورها دستخوش تغییر شد. باید توجه داشت که درصورت تداوم این شرایط شاهد کاهش رشد اقتصادی شدیدی در این کشورها خواهیم بود.

در نتیجه با کنارهم قرار دادن تکّه‌های این پازل می‌توان به خوبی به این نتیجه رسید که چرا کشورهای عربی حوزه خلیج فارس از طرفی پایگاه در اختیار متجاوزین قرار می‌دهند تا ایران را ضعیف کنند و از طرفی ایران را دعوت به کاهش تنش و برگشتن به میز مذاکره می‌کنند تا ریسک خود را کاهش دهند.

یادداشت:  علی‌اصغر رستمی- فعال اقتصادی