به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»؛ فعال رسانه‌ای در یادداشتی اختصاصی نوشت: گاهی تقویم فقط تاریخ را نشان نمی‌دهد؛ معنا را هم کنار هم می‌نشاند. امسال هم‌نشینی عید غدیر خم با سالروز رحلت امام خمینی(ره) از همان اتفاق‌هایی است که اگر کمی مکث کنیم، فقط «تصادف زمانی» به نظر نمی‌رسد.

غدیر برای خیلی‌ها یک واقعه تاریخی است؛ روزی که پیامبر(ص) دست علی(ع) را بالا برد. اما برای شیعه، غدیر فقط یک تصویر نیست؛ یک پیام است. پیامی درباره اینکه جامعه بعد از پیامبر، بی‌سرپرست رها نمی‌شود و مسیر هدایت، ادامه دارد.

اگر ساده بگوییم، غدیر فقط درباره «چه کسی» نیست؛ درباره این است که «چگونه» جامعه باید هدایت شود. همین نکته است که آن را از یک رویداد تاریخی، به یک فکر زنده تبدیل می‌کند.

سال‌ها بعد، در روزگار ما، امام خمینی(ره) همین ایده را دوباره به زبان زمان خودش ترجمه کرد. او در دورانی که دین را به حاشیه رانده بودند، گفت این جامعه می‌تواند دوباره بر اساس دین و عدالت اداره شود. همین نگاه بود که به انقلاب اسلامی رسید.

از این زاویه، شاید بتوان گفت امام خمینی(ره) تنها یک رهبر سیاسی نبود؛ او کسی بود که تلاش کرد یک «ایده قدیمی اما زنده» را دوباره به جریان زندگی مردم برگرداند. ایده‌ای که ریشه‌اش را اگر دنبال کنیم، به همان غدیر می‌رسد.

البته این به معنای یکی دانستن تاریخ‌ها یا شخصیت‌ها نیست. مسئله این است که یک خط فکری را ببینیم؛ خطی که از یک پیام آغاز می‌شود و در هر دوره‌ای، شکل تازه‌ای پیدا می‌کند.

شاید به همین دلیل باشد که وقتی نام غدیر و امام خمینی(ره) کنار هم در تقویم می‌نشیند، ذهن ناخودآگاه دنبال یک ارتباط می‌گردد. این ارتباط نه در ظاهر، بلکه در یک مفهوم مشترک است: «مسئولیت در برابر هدایت جامعه».

غدیر اگر فقط در تاریخ بماند، یک خاطره است. امام خمینی(ره) اگر فقط در گذشته تعریف شود، یک شخصیت تاریخی است. اما وقتی این دو را در یک مسیر ببینیم، یک معنا زنده می‌شود؛ این‌که جامعه بدون نسبت با عدالت و هدایت، راه خود را گم می‌کند.

و شاید پیام این تقارن همین باشد؛ اینکه بعضی نام‌ها و بعضی روزها، برای یادآوری یک چیز تکرار می‌شوند: اینکه مسیر انسان، بدون عدالت و هدایت، کامل نمی‌شود.

یادداشت: محسن زمانپور- فعال رسانه‌ای