به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، گروه صنعتی ساتراپ مهدی‌شهر، تولیدکننده محصولات ایمنی با برند «سیگما»، این روزها در شرایطی به فعالیت خود ادامه می‌دهد که جنگ، تأمین مواد اولیه، حمل‌ونقل و برنامه‌ریزی تولید را با چالش مواجه کرده است؛ با این حال مدیرعامل این مجموعه می‌گوید تولید متوقف نشده و صنعتگران برای حفظ اشتغال و ادامه فعالیت، همچنان پای کار ایستاده‌اند.

جنگ فقط در میدان‌های نظامی اتفاق نمی‌افتد؛ گاهی صدای آن از خطوط تولید کارخانه‌ها شنیده می‌شود، جایی که کمبود یک ماده اولیه می‌تواند چرخ چندین خط تولید را کند یا حتی متوقف کند. در چنین شرایطی، کارخانه برای ادامه فعالیت خود نه‌تنها به ماشین‌آلات و نیروی انسانی، بلکه به مسیرهای امن و پایدار تأمین مواد اولیه نیاز دارد.

گروه صنعتی ساتراپ مهدی‌شهر یکی از واحدهای تولیدی استان سمنان است که محصولات ایمنی را با برند «سیگما» تولید می‌کند. این مجموعه نیز مانند بسیاری از واحدهای صنعتی، در شرایط جنگی با دشواری‌هایی در تأمین مواد اولیه و حمل‌ونقل مواجه شده، اما تلاش کرده است چراغ تولید را روشن نگه دارد.

وقتی جنگ به زنجیره تولید می‌رسد

علی فریدونیان، مدیرعامل گروه صنعتی ساتراپ مهدی‌شهر، در گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به شرایط ایجادشده برای تولیدکنندگان، اظهار کرد: وابستگی بخشی از تولید به واردات مواد اولیه موجب شده است واحدهای صنعتی در شرایط فعلی با چالش‌های جدی برای تأمین نیازهای خود مواجه شوند.

به گفته وی، بخشی از مواد اولیه مورد نیاز این مجموعه نیز به دلیل آسیب دیدن برخی واحدهای پتروشیمی و اختلال در روند تأمین، با کمبود مواجه شده است؛ مسئله‌ای که مستقیماً بر برنامه تولید کارخانه اثر گذاشته است.

فریدونیان می‌گوید این مجموعه البته پیش از آغاز جنگ تلاش کرده بود بخشی از مواد اولیه مورد نیاز خود را تأمین کند؛ اقدامی که در شرایط فعلی کمک کرده است تولید به‌طور کامل متوقف نشود.

اکنون اما مسیر تأمین مواد اولیه ساده نیست و مجموعه ساتراپ برای رساندن مواد مورد نیاز خود به کارخانه، از مسیرهای مختلف زمینی و دریایی استفاده می‌کند.

تولید کم شده، اما متوقف نشده است

شرایط جدید طبیعتاً بدون هزینه هم نبوده است. کاهش حجم تولید و توقف موقت برخی برنامه‌های توسعه‌ای، بخشی از پیامدهای این وضعیت برای ساتراپ بوده است.

مدیرعامل گروه صنعتی ساتراپ مهدی‌شهر با اشاره به این موضوع می‌گوید: حجم تولید تا حدودی کاهش پیدا کرده و اجرای طرح‌های توسعه‌ای مجموعه نیز تقریباً متوقف شده است، اما تلاش اصلی این است که فعالیت با حداقل ظرفیت ممکن ادامه پیدا کند تا مواد اولیه جدید به کارخانه برسد.

این شاید مهم‌ترین تصویر از وضعیت امروز بسیاری از واحدهای تولیدی باشد؛ کارخانه‌ای که برنامه توسعه خود را متوقف کرده، بخشی از ظرفیتش را کاهش داده، اما همچنان خط تولید را خاموش نکرده است.

برای یک واحد صنعتی، حفظ همین وضعیت نیز به معنای حفظ اشتغال، نگه داشتن نیروی انسانی و جلوگیری از گسسته شدن زنجیره تولید است.

یک گلایه قدیمی؛ مواد اولیه‌ای که گران‌تر به دست تولیدکننده ایرانی می‌رسد

اما مشکلات ساتراپ تنها به شرایط جنگی محدود نمی‌شود. فریدونیان بخشی از چالش‌های تولید را ناشی از مشکلات ساختاری در نظام توزیع مواد اولیه پتروشیمی می‌داند.

وی با اشاره به تجربه این مجموعه در تأمین مواد اولیه، اظهار کرد: برخی مواد اولیه پتروشیمی از ایران به چین صادر می‌شود، اما تولیدکننده چینی همان ماده را با قیمتی به‌مراتب پایین‌تر نسبت به تولیدکننده داخلی دریافت می‌کند.

به گفته مدیرعامل گروه صنعتی ساتراپ مهدی‌شهر، در برخی موارد اختلاف قیمت به حدود ۳۰ درصد می‌رسد؛ مسئله‌ای که از نگاه او نشان می‌دهد در ساختار توزیع مواد اولیه، مشکلات جدی وجود دارد.

این پرسش برای تولیدکننده ایرانی جدی است؛ چگونه ماده اولیه‌ای که در داخل کشور تولید می‌شود، پس از طی مسیری طولانی به دست تولیدکننده خارجی می‌رسد، اما تولیدکننده داخلی برای تهیه همان ماده باید هزینه بیشتری پرداخت کند؟

از نگاه فعالان تولید، پاسخ به این پرسش می‌تواند بخشی از مشکلات رقابت‌پذیری صنعت داخلی را روشن کند؛ چراکه قیمت و دسترسی به مواد اولیه، یکی از نخستین حلقه‌های زنجیره قیمت تمام‌شده محصول است.

«راه تنفسی» برای تولید

فریدونیان در عین حال معتقد است در شرایط جنگی، همه مشکلات الزاماً در اختیار دولت نیست و نمی‌توان انتظار داشت تمامی موانع موجود در کوتاه‌ترین زمان برطرف شود.

با این حال، او بر ضرورت ایجاد یک فرصت کوتاه‌مدت برای تولیدکنندگان تأکید دارد؛ فرصتی که به تعبیر او می‌تواند یک «راه تنفسی» برای صنعت ایجاد کند.

مدیرعامل گروه صنعتی ساتراپ مهدی‌شهر می‌گوید حاکمیت می‌تواند با اتخاذ تدابیری، برای یک دوره دو، سه یا چهارماهه شرایطی ایجاد کند که تولیدکنندگان بتوانند مواد اولیه مورد نیاز خود را تأمین و برای ماه‌های آینده آماده شوند.

این نگاه در واقع به معنای درخواست برای حمایت دائمی نیست؛ بلکه فعالان صنعت خواستار فرصتی هستند تا بتوانند خود را با شرایط جدید تطبیق دهند و برای ادامه فعالیت آماده شوند.

جنگ تمام نشده، اما تولید هم نایستاده است

در میان تمام چالش‌ها، شاید مهم‌ترین نکته در روایت ساتراپ این باشد که کارخانه هنوز فعال است. حجم تولید کاهش یافته، طرح‌های توسعه‌ای متوقف شده و مسیر تأمین مواد اولیه دشوارتر از گذشته است، اما چراغ تولید خاموش نشده است.

فریدونیان تأکید می‌کند صنعتگران حتی در شرایط دشوار نیز برای حفظ تولید و اشتغال تلاش می‌کنند و اگر فرصت کوتاهی برای تأمین مواد اولیه و برنامه‌ریزی مجدد در اختیار آنها قرار گیرد، می‌توان امیدوار بود که واحدهای تولیدی با توان بیشتری به مسیر خود بازگردند.

این روایت، تنها داستان یک کارخانه در مهدی‌شهر نیست؛ تصویری از بخشی از صنعت کشور است که در شرایط سخت، میان کمبود مواد اولیه، دشواری حمل‌ونقل و نگرانی از آینده، همچنان تلاش می‌کند تولید را زنده نگه دارد.

شاید بهترین توصیف از وضعیت امروز تولید را بتوان از زبان مدیرعامل ساتراپ شنید: شرایط سخت است، اما تولید متوقف نشده است.

و همین ادامه دادن، در روزهایی که بسیاری از برنامه‌های اقتصادی ناچار به تغییر شده‌اند، خود نشانه‌ای از ایستادگی صنعتگران برای حفظ چرخه تولید و اشتغال است.

انتهای خبر/