به گزارش خبرنگار گروه ورزشی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، در دنیای حرفه‌ای، شاید کمتر کسی باشد که بتواند میان دو حوزه کاملاً متفاوت اما به یک اندازه پرفشار و حساس، توازن برقرار کند.

پژمان قرائیان، از ورزشکاران و داوران فعال استان سمنان، نمونه‌ای از همین توازن است. 

او در کنار خدمت‌رسانی در اورژانس سمنان که همواره با لحظه‌های حیاتی و تصمیم‌های سرنوشت‌ساز گره خورده است، سال‌هاست که در میادین فوتبال نیز به قضاوت می‌پردازد.

 تجربه‌ای که باعث شده او نگاهی متفاوت به مقوله مدیریت استرس و عدالت داشته باشد. در این گفتگو، پای صحبت‌های او نشسته‌ایم تا از مسیر حرفه‌ای و تجربیاتش در این دو حوزه حساس بشنویم.

مرآت: درباره مسیر ورودتان به داوری فوتبال توضیح دهید.

قرائیان: مسیر ورود به داوری فوتبال برای من از شرکت در دوره‌های آموزشی داوری آغاز شد. این مسیر معمولاً از درجه ۳ شروع می‌شود و سپس به ترتیب درجه ۲، درجه ۱ و درجه ملی طی می‌شود. هر کدام از این مراحل نیازمند سپری شدن زمان مشخص، گذراندن دوره‌های آموزشی، و موفقیت در آزمون‌های آمادگی جسمانی، مهارتی و آموزشی است.

من دوره درجه ۳ را در سمنان، درجه ۲ را در مراغه، درجه ۱ را در قم و درجه ملی را هم در گرگان گذراندم. اکنون حدود ۱۴ تا ۱۵ سال است که در کنار شغلم، در حوزه قضاوت و داوری فوتبال فعالیت می‌کنم.

مرآت: بین حرفه داوری فوتبال و کار در اورژانس چه نقطه مشترکی وجود دارد؟

قرائیان: مهم‌ترین نقطه مشترک بین کار در اورژانس و داوری فوتبال این است که در هر دو حوزه، شما باید در زمانی بسیار کوتاه یک تصمیم بسیار مهم و اثرگذار بگیرید. این تصمیم می‌تواند بر افراد پیرامون شما، بر روند یک مسابقه یا حتی بر سلامت و جان یک انسان تأثیر مستقیم داشته باشد.

همین ویژگی باعث می‌شود هر دو کار، حرفه‌هایی سخت و پرتنش باشند. در چنین شرایطی، فرصت زیادی برای فکر کردن طولانی وجود ندارد و فرد باید بتواند در لحظه تصمیم درست بگیرد. این توانایی، مهارتی است که با دانش، تمرین، تکرار و تجربه به دست می‌آید. به همین دلیل، انجام درست این دو کار نیازمند اعتمادبه‌نفس، مهارت و آمادگی بالا است.

مرآت: تصمیم‌گیری در شرایط فشار و استرس را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

قرائیان: واقعاً تصمیم‌گیری در شرایط فشار، کار بسیار دشواری است. این فشار ممکن است در یک مسابقه ورزشی باشد، یا در محیط شغلی و یا هر موقعیتی که فرد ناچار است در شرایط اضطراب و تنش، مدیریت و تصمیم‌گیری کند.

مدیریت این استرس و اضطراب، هم کار سختی است و هم نیاز به توانمندی ویژه دارد. این توانمندی معمولاً از طریق آموزش، تمرین، تکرار، کسب مهارت و علاقه‌مندی به کار شکل می‌گیرد و قابل کنترل و مدیریت می‌شود.

به طور قطع، بهره‌گیری از تکنیک‌های روان‌شناسی و شناختی هم می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد تا فرد در آن شرایط، هم تصمیم درستی بگیرد و هم بتواند فضای پیرامون خود را مدیریت کند. در واقع، ترکیبی از دانش فردی و همراهی و حمایت محیط در چنین موقعیت‌هایی بسیار مؤثر است.

مرآت: چه شباهتی میان اخلاق حرفه‌ای در اورژانس و داوری فوتبال وجود دارد؟

قرائیان: این سوال بسیار جالب است، چون هر دو حرفه به شدت نیازمند بی‌طرفی، انصاف، اخلاق حرفه‌ای و عدالت‌طلبی هستند.

در حوزه اورژانس، ماهیت کار بر این اساس است که اقدامات شما باید بر پایه اخلاق حرفه‌ای انجام شود و سلامت فرد در اولویت باشد. در داوری فوتبال هم شرایط مشابهی وجود دارد؛ یعنی سلامت جریان بازی و سلامت به پایان رسیدن مسابقه اهمیت فراوانی دارد.

اینکه یک مسابقه فوتبال از ابتدا با سلامت، عدالت و نظم آغاز شود، در طول بازی همین روند را حفظ کند و در پایان نیز به شکلی عادلانه و سالم به اتمام برسد، یکی از مهم‌ترین ارکانش تیم برگزارکننده و به ویژه تیم داوری است.

هرچه داوران بتوانند عدالت را بیشتر در جریان بازی اجرا کنند، وجدان آسوده‌تری خواهند داشت و مسابقه نیز به استانداردهای حرفه‌ای نزدیک‌تر خواهد بود.

مرآت: به عنوان فردی که هم در حوزه اورژانس فعالیت دارد و هم در ورزش، چه پیشنهادی برای دیگران دارید؟

قرائیان: خودم را در جایگاه توصیه مستقیم نمی‌بینم، اما به عنوان یک پیشنهاد می‌توانم بگویم که بهتر است همه ما در هر سن و در هر جایگاه شغلی، یک رشته ورزشی را انتخاب کنیم و آن را به طور مستمر ادامه دهیم.

ورزش می‌تواند کمک بسیار بزرگی به سلامت روان، سلامت جسم و حتی سلامت جامعه بکند. آثار و فواید ورزش‌کردن واقعاً غیرقابل انکار است و برای همه روشن است که فعالیت بدنی تا چه اندازه می‌تواند به سلامت عمیق انسان کمک کند.

در حوزه‌های مدیریتی نیز ورزش نقش مهمی دارد، چون سلامت جسم و روان تأثیر مستقیمی بر تصمیم‌گیری، مدیریت و عملکرد حرفه‌ای افراد می‌گذارد. در اورژانس این موضوع حتی پررنگ‌تر است؛ چراکه همکاران ما در این حوزه، با مداخلات ناگهانی، مأموریت‌های حساس و شرایطی روبه‌رو هستند که نیازمند آمادگی جسمانی و روانی بالا است. بخش بزرگی از این آمادگی‌ها از طریق فعالیت‌های ورزشی مستمر به دست می‌آید.

انتهای خبر/