از یک واقعه تا یک حافظه مشترک

چنین اظهاراتی نشان می‌دهد آنچه در قالب «حسینیه شجره طیبه» در حال وقوع است، صرفاً برگزاری مجموعه‌ای از برنامه‌های مناسبتی نیست، بلکه تلاشی هدفمند برای تبدیل یک واقعه به تجربه‌ای قابل لمس برای نسل جدید به‌شمار می‌رود.

در سطحی گسترده‌تر، بازتاب‌های حادثه میناب در رسانه‌ها و روایت‌های منتشرشده از آن، بستر شکل‌گیری این جریان را فراهم کرده است؛ به‌گونه‌ای که اکنون در بسیاری از مناطق کشور، برنامه‌ها و پویش‌هایی با محوریت این حادثه در حال برگزاری است. این روند، بیانگر آن است که «شجره طیبه» به‌تدریج در حال تبدیل شدن به بخشی از حافظه جمعی دانش‌آموزان است.

تأکید بر روایتگری؛ از نگاه آموزش‌وپرورش

در همین ارتباط، مدیرکل آموزش‌وپرورش استان سمنان نیز در گفتگو با خبرنگار ما با تأکید بر اهمیت استمرار چنین برنامه‌هایی، «روایتگری» را یکی از مهم‌ترین محورهای این اقدام فرهنگی عنوان کرد و افزود: آنچه در قالب حسینیه شجره طیبه دنبال می‌شود، صرفاً برگزاری یک مراسم نیست، بلکه هدف، تبیین و انتقال یک واقعیت تاریخی و انسانی به نسل جدید است..

قاسم شریفی با اشاره به اهداف برگزاری این حسینه گفت: هدف از برگزاری این محفل، یادآوری مظلومیت دانش‌آموزان و کودکان شهید است تا این روایت‌ها به شکل صحیح و بر پایه منابع معتبر، برای نسل‌های آینده منتقل شود. اگر روایت‌های این‌گونه رویدادهای تاریخی به‌موقع انجام نشود، بخش‌هایی از حافظه تاریخی ملت ممکن است فراموش گردد.

مدیرکل آموزش و پرورش سمنان با بیان اینکه دانش‌آموزان نقش مهمی در ماندگاری این روایت دارند، افزود: وقتی دانش‌آموزان خود در فرآیند اجرا و روایتگری مشارکت می‌کنند، این موضوع از یک رویداد مقطعی خارج شده و به یک جریان تربیتی اثرگذار تبدیل می‌شود؛ جریانی که می‌تواند در شکل‌گیری هویت و نگرش نسل آینده نقش‌آفرین باشد.

وی با اشاره اهمیت روایتگری درست و اصولی در جنگ شناختی تصریح کرد: دانش‌آموزان باید به اهمیت روایت دقیق توجه کنند. اگر ما روایت درست ارائه نکنیم، دیگران روایت را به جای ما خواهند ساخت. واقعه مدرسه شجره طیبه یکی از رخدادهای مهم و اثرگذار است که باید با دقت و صحت منتقل شود.

شجره طیبه؛ یک نام، یک مسیر

کارشناسان حوزه تعلیم و تربیت نیز بر این باورند که تبدیل رویدادهای مهم به تجربه‌های مشارکتی، یکی از مؤثرترین شیوه‌ها برای انتقال مفاهیم به نسل جدید است؛ رویکردی که در آن، دانش‌آموز از یک دریافت‌کننده صرف، به یک کنشگر فعال بدل می‌شود.

آنچه امروز در سمنان و برخی دیگر از نقاط کشور در حال شکل‌گیری است، نشان می‌دهد «شجره طیبه» دیگر تنها یک نام یا یک خاطره تلخ نیست، بلکه به مسیری برای بازتعریف نقش آموزش در مواجهه با رویدادهای اجتماعی تبدیل شده است. مسیری که در آن، مدرسه تنها محل آموزش رسمی نیست، بلکه بستری برای شکل‌گیری درک، همدلی و مسئولیت‌پذیری در میان دانش‌آموزان به‌شمار می‌رود.

از میناب تا سمنان، این روایت همچنان در حال امتداد است؛ روایتی که با مشارکت دانش‌آموزان، از سطح خبر عبور کرده و به بخشی از تجربه زیسته آنان تبدیل شده است. اگر این روند با همین رویکرد استمرار یابد، می‌توان انتظار داشت «شجره طیبه» نه‌تنها در حافظه نسل امروز، بلکه در ساختار فرهنگی و تربیتی مدارس نیز جایگاهی ماندگار پیدا کند؛ جایگاهی که از دل یک حادثه تلخ، به فرصتی برای آگاهی، همبستگی و رشد اجتماعی بدل شده است.

انتهای خبر/