به گزارش خبرنگار گروه ورزشی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، ورزشگاه تختی یکی از ورزشگاه‌های تاریخی مرکز استان سمنان، سازه‌ای که روزگاری نه تنها محلی برای رقابت، که مأمن تجلی روحیه جوانمردی و اخلاق پهلوانی بود، این روزها با چهره‌ای مخدوش و انبوهی از مشکلات ساختاری، نیازمند تدبیری فوری و نگاهی دوباره است.

این بنای نیم‌قرنی، که خاطرات نسلی از قهرمانان و ورزش دوستان را در خود جای داده، به نمادی از فرسودگی و غبار بی‌توجهی تبدیل شده است؛ نمادی که در تناقض آشکار با اهمیت فرهنگی و اجتماعی خود در کالبد شهر جای گرفته است.

این مجموعه ورزشی که از قدیمی‌ترین زیرساخت‌های حوزه ورزش در استان به شمار می‌رود، پس از گذشت نزدیک به پنج دهه از زمان احداث، عملاً شاهد بازسازی اساسی و مرمتی بنیادین نبوده است.

 این استمرار در غفلت، نه تنها کیفیت زیرساخت‌ها را به شدت کاهش داده، بلکه امکان بهره‌برداری ایمن و مؤثر از امکانات موجود را نیز به مخاطره انداخته است. مطالبات به‌حق جامعه ورزشی استان مبنی بر تزریق بودجه‌های عمرانی و آغاز عملیات جامع بهسازی، اکنون دیگر یک خواسته ساده نیست، بلکه تبدیل به یک ضرورت حیاتی شده است.

این مجموعه که با وسعت تقریبی چهار هکتار و زیربنایی بالغ بر ۳۰ هزار مترمربع، قرار بود به قطب فعالیت‌های ورزشی تبدیل شود، اکنون دچار مجموعه‌ای از نقایص ساختاری است که هر بخش آن نیازمند مداخله تخصصی است.

فرسودگی شدید شبکه لوله‌کشی‌های تأسیساتی مجموعه، خود زنگ خطری جدی است. در کنار آن، تابلوهای برق فرسوده و قدیمی، نه تنها کارایی لازم را ندارند، بلکه ایمنی کارکنان، ورزشکاران و مراجعین را در معرض تهدید حوادث ناگوار قرار می‌دهند.

وضعیت زمین چمن استادیوم که قلب تپنده این مجموعه است، نیازمند رسیدگی فوری است. در حالی که فوتبال سمنان همواره پرورش‌دهنده استعدادهای درخور بوده، زمین تمرین و مسابقه از استانداردها فاصله گرفته است. تکمیل عملیات چمن‌کاری باقی‌مانده و اصلاحات اساسی زمین، گام نخست در احیای اعتبار این مکان است.

 بخش قابل توجهی از سالن‌های تخصصی موجود در این کمپ ورزشی نیز دچار فرسودگی شده‌اند. این امر موجب شده است تا بسیاری از رشته‌های ورزشی نتوانند در محیطی استاندارد و ایمن تمرین کنند. تخریب دیوارهای بیرونی و فضای پیرامونی نیز نه تنها منظر شهری را مخدوش کرده، بلکه امنیت محیط را نیز تضعیف کرده است.

در این میان، جمعی از ورزشکاران بااخلاق و پیشکسوتان رشته‌هایی نظیر فوتبال، بارها نگرانی‌های خود را از طریق مکاتبات رسمی و دیدارهای غیررسمی به متولیان امر انتقال داده‌اند. این قشر فرهیخته، نه تنها دغدغه استفاده خود، بلکه آینده نسل‌های بعدی ورزش استان را دنبال می‌کنند.

اولویت اصلی مطرح شده از سوی این بزرگان، توجه به دو محور کلیدی است: نخست، تسریع در روند مرمت و به‌روزرسانی محوطه ورودی و مسیرهای دسترسی اصلی با اجرای روکش آسفالت مناسب، که خود نشان‌دهنده کمترین سطح خدمات‌رسانی به یک مجموعه عمومی است. دوم، اتمام فوری عملیات چمن‌کاری استادیوم مرکزی.

یکی از پیشکسوتان نام‌آشنای فوتبال سمنان، در گفتگو با خبرنگار ما، با اشاره به اهمیت مرام ورزش دوستی در فرهنگ منطقه گفت: اینجا فقط آهن و سیمان نیست؛ این خاک، شاهد پیمان‌های نانوشته میان ورزشکاران برای کسب عزت بوده است.

وی افزود:  بی‌توجهی به این مکان، بی‌توجهی به فرهنگ پهلوانی نسل‌های گذشته و حال است. مدیران باید بدانند که مرمت این مجموعه، یک پروژه عمرانی ساده نیست، بلکه یک سرمایه‌گذاری بر روی هویت ورزشی شهر است.

نگرانی اصلی جامعه ورزشی این است که اقدامات صورت‌گرفته در سال‌های اخیر، غالباً در حد وصله‌های موقتی بوده و هرگز به یک برنامه بلندمدت و جامع برای نوسازی ساختاری نینجامیده است. مجموعه تختی، به دلیل تمرکز کاربری‌های مختلف، پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به یک قطب چندمنظوره ورزشی-فرهنگی را دارد، اما این پتانسیل نیازمند تزریق سرمایه هدفمند و خروج از چرخه تعمیرات جزئی و مستمر است.

امید می‌رود در ماه‌های آتی، شاهد جهشی ملموس در روند احیای این میراث باشیم. تحقق این امر نیازمند بسیج منابع، اولویت‌بندی دقیق طرح‌های عمرانی و تعهد عملی مدیران دستگاه‌های متولی است.

 تنها در سایه این تعهدات است که می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که آوای سکوت و فرسودگی از این قلب تپنده ورزش سمنان رخت برخواهد بست و بار دیگر، شور و نشاط واقعی به ورزشکاران این دیار باز خواهد گشت. تحقق این امیدواری، کام دل جامعه ورزشی را شاد خواهد کرد و نماد پهلوانی سمنان بار دیگر درخشش خود را باز خواهد یافت.

انتهای خبر/