به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»‌‌‌، وقتی آب یک خانه قطع می‌شود، بسیاری از امور ساده زندگی هم متوقف می‌شود؛ از آشامیدن و پخت‌وپز گرفته تا شست‌وشو و نظافت. برای همین است که قطعی آب، حتی اگر چند ساعت بیشتر طول نکشد، می‌تواند برای یک خانواده به مسئله‌ای جدی تبدیل شود؛ حالا اگر این اتفاق بارها تکرار شود، دیگر نمی‌توان آن را یک حادثه مقطعی دانست.

این همان گلایه‌ای است که این روزها از مومن‌آباد به گوش می‌رسد؛ روستایی که به گفته اهالی، قطعی و افت فشار آب برای آنها به مسئله‌ای تکراری تبدیل شده است. گاهی آب برای ساعاتی قطع می‌شود و بازگشت آن بیشتر از زمان اعلام‌شده طول می‌کشد، گاهی بخشی از روستا با قطعی کامل مواجه است و در بخش دیگری، فشار آب آن‌قدر پایین می‌آید که استفاده عادی از شبکه دشوار می‌شود.

ماجرا البته به قطعی‌های اخیر محدود نمی‌شود. سابقه پیگیری‌های محلی نشان می‌دهد افت فشار آب و نیاز به مخزن ذخیره پیش از این نیز در فهرست مطالبات مومن‌آباد قرار داشته است. از سوی دیگر، در مقاطعی نیز شکستگی خط انتقال آب شرب روستا و عملیات رفع خرابی آن اطلاع‌رسانی شده است.

همین سابقه یک سؤال اساسی را پیش روی مسئولان قرار می‌دهد؛ اگر سال‌هاست مشکل آب مومن‌آباد شناخته شده و برای آن پیگیری و اقداماتی نیز انجام شده، چرا هنوز آب پایدار به یکی از دغدغه‌های روزمره مردم تبدیل شده است؟

«برای چند ساعت قطعی آب اعلام می‌کنند، اما نمی‌دانیم چه زمانی برمی‌گردد»

یکی از اهالی مومن‌آباد درباره تجربه قطعی‌های آب می‌گوید: «مشکل فقط این نیست که آب قطع می‌شود؛ مسئله این است که زمان قطعی و وصل شدن همیشه برای مردم مشخص نیست. وقتی اعلام می‌کنند آب چند ساعت قطع می‌شود، خانواده‌ها خودشان را برای همان چند ساعت آماده می‌کنند، اما گاهی زمان می‌گذرد و هنوز آب نیامده است.»

او ادامه می‌دهد: «اگر کسی بچه کوچک داشته باشد یا سالمند در خانه داشته باشد، این وضعیت واقعاً سخت می‌شود. حتی کارهای ساده‌ای مثل پختن غذا یا شستن ظرف‌ها هم به مشکل می‌خورد. وقتی آب وصل می‌شود هم بعضی وقت‌ها فشار آن پایین است و باید مدت زیادی صبر کنیم تا شرایط عادی شود.»

این شهروند با تأکید بر اینکه مردم مومن‌آباد سال‌ها با مشکل آب کنار آمده‌اند، می‌گوید: «ما قبول داریم که ممکن است خط انتقال خراب شود یا عملیات تعمیرات لازم باشد، اما انتظار داریم مشکل اساسی یک بار برای همیشه حل شود. اینکه هر بار منتظر باشیم ببینیم امروز چه اتفاقی افتاده، برای مردم خسته‌کننده شده است.»

«مردم جواب روشن می‌خواهند؛ مشکل از کجاست؟»

یکی دیگر از اهالی مومن‌آباد نیز مطالبه خود را نه صرفاً در رفع قطعی بعدی، بلکه در حل ریشه‌ای مشکل می‌داند.

او می‌گوید: «اگر مشکل کمبود آب است، مسئولان بگویند. اگر مشکل خط انتقال است، بگویند کدام قسمت مشکل دارد و قرار است چه زمانی اصلاح شود. اگر شبکه داخلی روستا مشکل دارد، برای اصلاح آن برنامه بدهند. مردم با توضیح درباره قطعی امروز مشکلی ندارند، اما می‌خواهند بدانند برای فردا چه کاری قرار است انجام شود.»

این شهروند ادامه می‌دهد: «سال‌هاست درباره آب صحبت می‌شود. از مخزن ذخیره گرفته تا اصلاح خطوط و کارهای دیگر. اما چیزی که مردم می‌خواهند این است که نتیجه این اقدامات را در زندگی روزمره خودشان ببینند. نمی‌شود هر بار یک مشکل پیش بیاید و دوباره از اول درباره علت آن صحبت کنیم.»

به گفته او، آب برای مردم یک مطالبه ویژه نیست: «ما چیز عجیب و بزرگی نمی‌خواهیم. آب شرب پایدار، ابتدایی‌ترین نیاز یک روستاست. مردم دوست دارند وقتی شیر آب را باز می‌کنند، مطمئن باشند آب دارند؛ نه اینکه همیشه نگران قطعی بعدی باشند.»

مسئله‌ای که نیازمند پاسخ روشن است

آنچه از مجموعه این مطالبات به دست می‌آید، این است که مسئله مومن‌آباد را نمی‌توان فقط به یک خرابی مقطعی یا یک قطعی موردی تقلیل داد.

وقتی سابقه افت فشار وجود دارد، موضوع مخزن ذخیره پیش از این مطرح شده، خط انتقال نیز با حوادثی مواجه بوده و مردم همچنان از تکرار قطعی و افت فشار گلایه دارند، لازم است وضعیت آب روستا از منظر ریشه مشکل و راهکار نهایی بررسی شود.

مردم حق دارند بدانند ظرفیت تأمین و انتقال آب مومن‌آباد پاسخگوی نیاز فعلی روستا هست یا خیر. اگر شبکه نیازمند اصلاح است، این اصلاحات در چه مرحله‌ای قرار دارد؟ اگر مشکل به مخزن ذخیره مربوط است، تکلیف آن چه شده است؟ و اگر بخشی از مشکل ناشی از فرسودگی یا ضعف خطوط انتقال و توزیع است، برنامه آبفا برای رفع آن چیست؟

مسئله دیگر، نحوه پاسخگویی است. مردم نباید پس از هر قطعی، تنها منتظر اطلاعیه‌ای درباره «ایراد فنی» باشند؛ آنها نیازمند یک برنامه مشخص برای جلوگیری از تکرار مشکل هستند.

پرسش مرآت؛ آب مومن‌آباد چه زمانی پایدار می‌شود؟

پرسش مرآت از مسئولان آب و فاضلاب و مدیریت شهرستان این است: مشکل اصلی آب مومن‌آباد دقیقاً کجاست و برای رفع دائمی آن چه برنامه‌ای دارید؟

آیا ظرفیت تأمین و انتقال آب روستا کافی است؟ وضعیت خط انتقال و شبکه توزیع چگونه است؟ تکلیف مخزن ذخیره‌ای که پیش از این به‌عنوان یکی از مطالبات روستا مطرح شده، به کجا رسیده است؟ و مهم‌تر از همه، مردم مومن‌آباد چه زمانی می‌توانند روی برخورداری پایدار از آب شرب حساب کنند؟

مطالبه مردم روشن است؛ آنها نمی‌خواهند هر بار پس از قطع آب، تنها علت حادثه را بشنوند. انتظار آنها این است که مسئولان ریشه مشکل را اعلام کنند، مسئولیت هر بخش را مشخص کنند و زمان‌بندی روشنی برای پایان این وضعیت ارائه دهند.

آب برای مردم مومن‌آباد یک مطالبه فرعی نیست؛ بخشی از زندگی روزمره آنهاست و انتظار دارند این حق بدیهی، به جای یک دغدغه تکراری، به یک مسئله حل‌شده تبدیل شود.

انتهای خبر/