حالت تاریک
  • یکشنبه, 1404/09/09 شمسی | 2025/11/30 میلادی
آیا مایل به نصب وب اپلیکیشن مرآت نیوز هستید؟
گزیده‌ای از وصیت‌نامه شهدای استان سمنان؛

برای وفا به عهد با خدا رفتم

برای وفا به عهد با خدا رفتم

شهید «محمدرضا خطیب‌زاده» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «مادرجان! به خدا راهی که صلاح می‌دانستم رفتم تا با خدای خود به عهد و پیمانی که داشتم وفا کنم.»

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، «شهید محمدرضا خطیب‌زاده» ششم شهریور ۱۳۳۹ در شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش ذبیح‌الله و مادرش شهین‏‌دخت نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. بیستم اردیبهشت ۱۳۶۱ با سمت تک‌تیرانداز در خرمشهر بر اثر اصابت گلوله به پهلو، سینه و دست، شهید شد. پیکر او را در گلزار شهدای فردوس‌‏رضای زادگاهش به خاک سپردند.

فرازهایی از وصیت‌نامه شهید:
پدر! مرا ببخش تا خدا از من راضی شود
«وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا‌ی بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یرزَقونَ»

به نام خداوند هستی‌بخش و خالق آنچه در آسمان‌ها و زمین است.

اکنون که در جبهه حق علیه باطل هستم، بر آن شدم تا وصیتی داشته باشم با خانواده و دیگر آشنایان. اولین سخن را با پدرم دارم و از او عذر می‌خواهم اگر در این مدت کوتاه زندگی، گاهی اوقات با وی بدرفتاری می‌کردم و با بعضی از کارهایش مخالفت می‌ورزیدم. به هر حال امیدوارم که به علت جوانی، خطا‌های مرا ببخشی و از این که در بحرانی‌ترین ایام کار تنهایت گذاشتم، بر من ندیده بگیری. تو مرا ببخش تا خدا از من راضی شود.

وفا به عهد و پیمان با خدا
دومین سخنم با مادرم است که دائماً برایم ناراحتی می‌کند و دلش چون دل پرنده‌ای هراسان می‌تپد. مادرجان! به خدا راهی که صلاح می‌دانستم رفتم تا با خدای خود به عهد و پیمانی که داشتم وفا کنم. از تو خواهش می‌کنم برای من زیاد ناراحتی نکن، چون سرنوشت هر انسانی دست خدایش است و هر چه او صلاح بداند همان خواهد شد. «إِنَّا للّه وإِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ؛ از او هستیم و به سوی او بازگشت می‌کنیم.» مادرم! مرا ببخش به‌خاطر این که فرزند خوبی برایت نبودم. مرا ببخش تا خدا و ائمه اطهار(ع) از من راضی باشند.

اسلام همیشه پیروز است
برادران عزیز! راهم را ادامه دهید، چون دین محمد(ص) که همانا اسلام است، همیشه پیروز است. راه حق را بجویید.
و تو خواهرم! تو هم نیز همین کار را بکن و از خانواده می‌خواهم که زیاد برای من ناراحتی نکنند و بیشتر به فکر خدا باشند. از کلیه دوستان و آشنایان نیز طلب عفو و بخشش کنید. بین من و بقیه شهدا هیچ فرقی قائل نشوید، چون که همه یک راه رفته‌ایم و برای رضای خاطر او جهاد کرده‌ایم. امام(ره) را فراموش نکنید و همواره او را دعا کنید.

 

انتهای متن/

لینک کوتاه خبر

نظر / پاسخ از

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر می‌گذارید!