حمیدرضا بلند در گفتگو با خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»؛ با اشاره به پیامدهای محدودسازی اینترنت برای افراد دارای معلولیت، به‌ویژه ناشنوایان، گفت: قطع یا محدود شدن دسترسی به اینترنت دیگر صرفاً یک مسئله فنی یا ارتباطی نیست، بلکه به موضوعی اجتماعی، اقتصادی و حتی مرتبط با حقوق شهروندی تبدیل شده است که می‌تواند بر کیفیت زندگی و معیشت بسیاری از افراد تأثیر مستقیم بگذارد.

رئیس هیئت‌مدیره کانون ناشنوایان استان سمنان با بیان اینکه جامعه ناشنوایان وابستگی بیشتری به اینترنت برای برقراری ارتباط و فعالیت‌های اقتصادی دارد، افزود: در سال‌های اخیر بسیاری از ناشنوایان به دلیل محدودیت‌های موجود در اشتغال حضوری، به سمت کسب‌وکارهای آنلاین، فعالیت در شبکه‌های اجتماعی، ارائه خدمات فریلنسری، آموزش مجازی، تولید محتوا و فروش اینترنتی روی آورده‌اند.

وی در ادامه عنوان کرد: در چنین شرایطی اینترنت برای این قشر به نوعی زیرساخت حیاتی زندگی اقتصادی تبدیل شده و قطع یا اختلال در آن می‌تواند به‌طور مستقیم بر درآمد و امنیت شغلی آنان اثر بگذارد.

به گفته بلند، در شرایط فعلی، یکی از مهم‌ترین آسیب‌هایی که به جامعه ناشنوایان وارد می‌شود، محدودیت یا ناپایداری اینترنت است؛ زیرا بسیاری از این افراد از طریق بسترهای آنلاین با مشتریان، کارفرمایان و مخاطبان خود در ارتباط هستند و هرگونه اختلال در این مسیر، عملاً فعالیت اقتصادی آنان را با مشکل جدی مواجه می‌کند.

وی همچنین به طرح مباحثی مانند دسترسی‌های طبقه‌بندی‌شده به اینترنت اشاره کرد و گفت: موضوعاتی مانند سیم‌کارت‌های ویژه، اینترنت پرو، دسترسی‌های موسوم به سفید یا شبکه‌های محدودشده نگرانی‌های جدی در زمینه عدالت ارتباطی ایجاد کرده است.

رئیس هیئت‌مدیره کانون ناشنوایان استان سمنان تصریح کرد: چنین مدل‌هایی می‌تواند دسترسی برابر شهروندان به اطلاعات، آموزش، بازار کار و ارتباطات جهانی را با نابرابری مواجه کند و در عمل شکاف دیجیتال را گسترش دهد.

وی با تأکید بر اینکه شکاف دیجیتال برای افراد ناشنوا تنها یک مسئله فناوری نیست، تصریح کرد: برای این افراد ابزارهایی مانند تماس تصویری، پیام‌رسان‌ها، کلاس‌های آنلاین، جلسات کاری مجازی و پلتفرم‌های محتوایی جایگزین بسیاری از ارتباطات حضوری و شنیداری شده‌اند.

بلند در نهایت خاطرنشان کرد: مطالبه روشن جامعه ناشنوایان دسترسی پایدار، قابل اتکا و بدون تبعیض به اینترنت است، زیرا برای این قشر اینترنت نه یک ابزار رفاهی، بلکه ابزار اصلی کار، ارتباط و مشارکت اجتماعی محسوب می‌شود.

انتهای خبر/