مرآت گزارش میدهد؛
دو ظرفیت فراموششده آرادان زیر ذرهبین مردم
دو ظرفیت فراموششده آرادان، این روزها زیر ذرهبین مردم قرار گرفته است؛ مسیر دسترسی امامزاده خلیلالله و وضعیت امامزاده سلطان شاهنظر، دو مطالبهای که اهالی خواستار رسیدگی مسئولان به آن هستند.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، گاهی یک مطالبه مردمی از دل یک مسیر خراب، یک درِ بسته یا یک بنای فراموششده شکل میگیرد؛ مسئلهای که شاید روی کاغذ ساده به نظر برسد، اما برای مردمی که هر روز با آن زندگی میکنند، معنای دیگری دارد. در آرادان، وضعیت مسیر دسترسی به امامزاده خلیلالله و شرایط امامزاده سلطان شاهنظر، دو موضوعی است که اهالی نسبت به آن گلایه دارند و خواستار ورود جدی مسئولان برای تعیین تکلیف و ساماندهی این دو مکان هستند.
آرادان؛ میان ظرفیتهای تاریخی و بیتوجهی امروز
آرادان را نمیتوان بدون پیشینه مذهبی و تاریخی آن شناخت. در گوشهوکنار این شهرستان، بناها و مکانهایی وجود دارد که برای مردم تنها یک ساختمان یا یک نقطه جغرافیایی نیستند؛ بخشی از خاطره جمعی و هویت منطقهاند. امامزادگان و بقاع متبرکه نیز در همین چارچوب قرار میگیرند؛ مکانهایی که نسلهای مختلف مردم با آنها خاطره دارند و در مناسبتهای مختلف به آنها مراجعه کردهاند.
اما فاصله میان «داشتن یک ظرفیت» و «استفاده درست از آن ظرفیت» گاهی زیاد است. وقتی مسیر رسیدن به یک امامزاده مناسب نباشد یا یک بنای مذهبی و تاریخی درهای بسته داشته باشد، طبیعی است که مردم این سؤال را مطرح کنند که سهم این مکانها از برنامههای فرهنگی، مذهبی و گردشگری شهرستان چیست.
خلیلالله؛ وقتی راه رسیدن سخت میشود
امامزاده خلیلالله، در محدوده آرادان و در مسیر روستای کندقلیخان، یکی از همین مکانهاست. بنای این امامزاده در فهرست آثار ملی کشور نیز به ثبت رسیده و از نظر تاریخی و مذهبی اهمیت دارد. با این حال، مطالبه اصلی مردم درباره این مکان، موضوعی بسیار ابتدایی است؛ راه دسترسی مناسب.
اهالی میگویند وضعیت مسیر دسترسی، رفتوآمد زائران را دشوار کرده و انتظار دارند مسئولان شهرستان، به جای نگاه مقطعی، یک بار برای همیشه وضعیت این مسیر را بررسی و برای ساماندهی آن اقدام کنند.
یکی از اهالی آرادان در گفتگو با خبرنگار مرآت میگوید: «مردم برای رفتن به امامزاده مشکل دارند. وقتی مسیر مناسب نباشد، خانوادهها و بهخصوص افراد مسن و کسانی که وسیله مناسب ندارند، ترجیح میدهند کمتر به آنجا بروند. این در حالی است که اگر مسیر درست شود، خود امامزاده هم بیشتر مورد استفاده مردم قرار میگیرد.»
وی معتقد است مطالبه مردم چیز عجیب و دور از دسترسی نیست و ادامه میدهد: «ما انتظار نداریم یکشبه همه مشکلات حل شود، اما حداقل مسئولان بیایند، مسیر را ببینند، بگویند مشکل دقیقاً چیست و چه دستگاهی باید آن را درست کند. اگر اعتبار لازم است، پیگیری کنند و اگر همکاری چند دستگاه لازم است، این کار را انجام دهند.»
در واقع سؤال مهم در این بخش این است که متولی اصلاح مسیر دسترسی امامزاده خلیلالله کدام دستگاه است و چه برنامهای برای رفع مشکل دارد؟ مردم میخواهند بدانند آیا این مسیر در برنامه دستگاههای اجرایی شهرستان قرار دارد یا همچنان باید منتظر پیگیریهای پراکنده و وعدههای بدون زمانبندی بمانند.
سلطان شاهنظر؛ میراثی پشت درهای بسته
اما مطالبه دوم، به نقطهای در داخل آرادان برمیگردد؛ امامزاده سلطان شاهنظر.
سلطان شاهنظر تنها یک مکان مذهبی نیست؛ این بنا به عنوان یک اثر تاریخی نیز در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است. وجود چنین بنایی در یک شهرستان میتواند فرصتی برای معرفی تاریخ و فرهنگ منطقه و حتی رونق گردشگری مذهبی باشد، اما آنچه امروز مردم درباره آن مطرح میکنند، بیشتر از آنکه نشانه استفاده از ظرفیت باشد، حکایت از مهجوریت و کمتوجهی دارد.
گلایه اصلی اهالی این است که درِ امامزاده بسته است و مردم نمیتوانند آنگونه که انتظار دارند از این مکان استفاده کنند. همین موضوع باعث شده مطالبهای جدیتر شکل بگیرد: چه نهادی مسئول این مکان است و چرا وضعیت آن تعیین تکلیف نمیشود؟
یکی دیگر از شهروندان آرادانی در گفتوگو با مرآت میگوید: «این بنا برای آرادان قدمت دارد و مردم آن را میشناسند. وقتی یک مکان تاریخی و مذهبی در شهر داریم، نباید اجازه بدهیم به مرور فراموش شود. اگر نیاز به مرمت دارد، باید برایش کاری کرد و اگر مشکل دیگری وجود دارد، مسئولان باید آن را به مردم بگویند.»
این شهروند با اشاره به بسته بودن درِ امامزاده ادامه میدهد: «مردم فقط میخواهند بدانند تکلیف سلطان شاهنظر چیست. اگر قرار است باز باشد، چرا بسته است؟ اگر مشکل مرمت یا ایمنی دارد، برنامه مسئولان برای حل آن چیست؟ اگر متولی مشخصی دارد، چرا وضعیتش اینگونه مانده؟»
چرا سلطان شاهنظر همچنان بسته است؟
این پرسشها شاید ساده باشند، اما پاسخ روشنی میخواهند. نمیتوان از یک طرف درباره ظرفیتهای گردشگری، حفظ میراث فرهنگی و تقویت هویت تاریخی شهرستان سخن گفت و از طرف دیگر، بناهایی را که میتوانند بخشی از همین ظرفیت باشند، بدون برنامه رها کرد.
موضوع البته صرفاً باز شدن یک در یا اصلاح چند کیلومتر مسیر نیست. پشت این مطالبه، یک خواسته بزرگتر قرار دارد؛ اینکه ظرفیتهای موجود آرادان دیده شوند و برای آنها برنامه وجود داشته باشد. امامزاده خلیلالله و سلطان شاهنظر، هر دو میتوانند بخشی از هویت فرهنگی و مذهبی منطقه باشند، به شرط آنکه از وضعیت فعلی خارج شوند.
مطالبه مرآت
مرآت معتقد است مطالبه مردم در این زمینه، مطالبهای روشن و قابل پیگیری است و مسئولان شهرستان نیز میتوانند با پاسخهای شفاف، بخش مهمی از ابهامات موجود را برطرف کنند.
در موضوع امامزاده خلیلالله، انتظار میرود دستگاه متولی، وضعیت مسیر دسترسی را بهصورت میدانی بررسی و نتیجه بررسی، دستگاه مسئول، اعتبار مورد نیاز و برنامه زمانبندی برای ساماندهی مسیر را اعلام کند. مردم حق دارند بدانند چرا مسیر دسترسی یک مکان مذهبی و تاریخی همچنان با مشکل مواجه است و برای حل آن چه اقدامی در حال انجام است.
در موضوع سلطان شاهنظر نیز مطالبه روشن است؛ مسئولیت این بنا، علت بسته بودن آن و برنامه مرمت، ساماندهی و بازگشایی آن باید برای مردم مشخص شود. اگر میان دستگاههای مختلف درخصوص این مکان مسئولیت مشترکی وجود دارد، انتظار میرود فرمانداری آرادان برای هماهنگی و تعیین تکلیف موضوع ورود کند و اجازه ندهد اختلاف یا موازیکاری احتمالی، بهانهای برای ادامه مهجوریت این بنای تاریخی و مذهبی شود.
مردم آرادان در نهایت چیز زیادی نمیخواهند؛ میخواهند مکانهایی که بخشی از تاریخ و هویت شهرشان هستند، فراموش نشوند. یک مسیر مناسب برای رسیدن به خلیلالله و یک سلطان شاهنظر آباد، قابل دسترس و زنده، شاید مطالبه بزرگی نباشد؛ اما میتواند نشانهای باشد از اینکه ظرفیتهای کوچک و بزرگ شهرستان، برای مسئولان واقعاً اهمیت دارد.
مرآت این دو مطالبه را مطرح میکند و منتظر پاسخ مسئولان شهرستان آرادان است؛ پاسخی که امیدواریم این بار نه صرفاً در قالب وعده، بلکه همراه با برنامه، زمانبندی و اقدام عملی باشد.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
برچسبها
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!