روایت عشق و خدمت؛
مردی که زیرزمینش را به زائرخانه تبدیل کرد
علیاکبر صوفیآبادی یکی از شهروندان سمنانی با تبدیل زیرزمین خانهاش به زائرخانه، چهار سال است بیمنت میزبان زائران امام رضا (ع) شده و خستگی سفر را از تن مسافران درمیآورد.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، گاهی خادمی امام رضا (ع) نه به حضور در حرم، بلکه به باز کردن درِ خانهای گره میخورد که پناه خستگی زائران میشود؛ خانهای در سمنان که چهار سال است میزبان دلدادگان امام هشتم (ع) است.
علیاکبر صوفیآبادی، خادمیار امام رضا (ع)، از جمله افرادی است که عشق و ارادت خود به اهلبیت (ع) را در قالب خدمتی بیمنت به زائران نشان داده است.
او حدود چهار سال است بخشی از خانه خود را به اقامتگاهی برای زائرانی تبدیل کرده که در مسیر رفت و برگشت مشهد مقدس، از سمنان عبور میکنند.
صوفیآبادی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی مرآت، با اشاره به چگونگی آغاز این میزبانی میگوید: بخشی از خانه ما که بهصورت زیرزمین و یک سوئیت مستقل و مجهز است، پس از رفتن بستگانمان بلااستفاده مانده بود. از طرفی، با آغاز دوران کرونا و افزایش نیاز مسافران به استراحت در طول مسیر، تصمیم گرفتیم این فضا را در اختیار زائران امام رضا (ع) قرار دهیم.
به گفته این خادمیار، از آن زمان تاکنون، با معرفی افراد و مجموعههای مختلف، شماره تماس او در اختیار زائران قرار گرفته و مسافرانی که برای رفع خستگی مسیر به محلی امن و آرام نیاز دارند، میتوانند چند ساعتی در این سوئیت استراحت کنند و سپس با آسودگی خاطر راهی مشهد یا شهر محل سکونت خود شوند.
صوفیآبادی معتقد است این میزبانی تنها فراهم کردن یک محل خواب نیست، بلکه اقدامی برای حفظ سلامتی زائرانی است که ممکن است به دلیل خستگی، ادامه مسیر برایشان خطرآفرین باشد.
او با بیان اینکه از این کار احساس بسیار خوبی دارد، میافزاید: وقتی زائری به خانه ما میآید و بهجای اینکه خسته و خوابآلود به رانندگی ادامه دهد، استراحت میکند و با سلامتی به زیارت امام رضا (ع) میرسد یا به آغوش خانوادهاش باز میگردد، احساس میکنم خودم به زیارت آقا رفتهام. این خدمت برای من لذتی شبیه زیارت دارد.
اما روایت میزبانی این خادمیار تنها به زائران مشهد محدود نمیشود. او در ادامه، خاطرهای از میزبانی یک زوج سالمند اهل شاهرود تعریف میکند؛ زوجی که برای همراهی با کاروان کربلا به ترمینال سمنان آمده بودند، اما به دلیل تأخیر در حرکت اتوبوس، نیمهشب در فضای تاریک ترمینال سرگردان و نگران مانده بودند.
به گفته صوفیآبادی، این زوج با او تماس گرفتند و از شرایط خود گفتند. او نیز بیدرنگ به ترمینال رفت، آنها را به خانه آورد تا شب را در آرامش استراحت کنند و صبح روز بعد دوباره به ترمینال رساند تا به کاروان خود ملحق شوند؛ خاطرهای که به گفته او، شیرینی خدمت به زائران و رضایت قلبی حاصل از آن را دوچندان کرده است.
این خادمیار در پایان با دعوت از مردم برای مشارکت در این کار خیر، تأکید میکند که لازم نیست حتماً امکانات گستردهای در اختیار داشته باشیم؛ گاهی یک سوئیت مستقل یا حتی فضای مناسبی در خانه میتواند محلی برای آرامش زائران و خدمتی ارزشمند به دلدادگان اهلبیت (ع) باشد.
روایتی از مردی که باور دارد برای خدمت به امام رضا (ع)، گاهی کافی است درِ خانهات را به روی زائرانش باز کنی؛ چراکه شاید همین چند ساعت میزبانی، سهم تو از زیارت باشد.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!