به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، فعال رسانه‌ای در یادداشت اختصاصی نوشت: مسائل فرهنگی جامعه را نمی‌توان با سکوت، بی‌تفاوتی یا برگزاری چند برنامه مناسبتی مدیریت کرد. فرهنگ، آرام و تدریجی شکل می‌گیرد، اما اگر نسبت به تغییرات اجتماعی بی‌توجه باشیم، فاصله میان سیاست‌های فرهنگی و واقعیت‌های جامعه روزبه‌روز بیشتر خواهد شد. امروز وضعیت پوشش در سطح شهر سمنان، به موضوعی قابل مشاهده و محل بحث در میان خانواده‌ها و افکار عمومی تبدیل شده است؛ موضوعی که نمی‌توان آن را نادیده گرفت یا صرفاً به برخوردهای مقطعی و واکنشی محدود کرد.

پرسش اصلی از مسئولان فرهنگی استان و شهرستان این است که برای مدیریت این شرایط چه برنامه‌ای دارند؟ آیا دستگاه‌های متولی فرهنگ، تحولات اجتماعی سال‌های اخیر را به‌درستی رصد کرده‌اند؟ آیا برای نسل نوجوان و جوان، برنامه‌ای جذاب، اقناعی و متناسب با زبان و نیازهای امروز طراحی شده است؟ و مهم‌تر از همه، نتیجه عملکرد نهادهای فرهنگی در سال‌های گذشته چگونه ارزیابی می‌شود؟

اگر قرار است درباره حجاب و عفاف سخن گفته شود، باید پذیرفت که این مسئله صرفاً یک موضوع انتظامی نیست؛ بلکه ابعاد عمیق فرهنگی، اجتماعی، تربیتی و حتی رسانه‌ای دارد. نمی‌توان انتظار داشت مدرسه، خانواده، دانشگاه و جامعه هر کدام به‌صورت جداگانه عمل کنند و در نهایت از دستگاه فرهنگی انتظار معجزه داشته باشیم.

سیاست فرهنگی زمانی موفق خواهد بود که میان نهادهای مختلف هماهنگی واقعی وجود داشته باشد و هر دستگاه، مسئولیت خود را به‌درستی انجام دهد.

از سوی دیگر، جامعه امروز با نسل‌هایی مواجه است که بخش مهمی از زندگی و هویت خود را در فضای مجازی شکل می‌دهند. در چنین شرایطی، آیا تولید محتوای فرهنگی ما به اندازه کافی جذاب، حرفه‌ای و اثرگذار است؟ آیا زبان ارتباطی مسئولان با جوانان همان زبانی است که آنان می‌فهمند و با آن ارتباط برقرار می‌کنند؟ یا همچنان با ادبیات و روش‌هایی مواجهیم که برای نسل امروز فاصله زیادی با واقعیت زندگی روزمره دارد؟

نکته مهم این است که بی‌توجهی به مسئله فرهنگی، به همان اندازه روش‌های نادرست و صرفاً سلبی می‌تواند آسیب‌زا باشد. اگر دغدغه‌ای درباره وضعیت حجاب در جامعه وجود دارد، باید برای آن راهکار فرهنگی، مستمر و قابل ارزیابی ارائه شود؛ نه اینکه تنها در مقاطع خاص، شاهد واکنش مسئولان باشیم و پس از مدتی دوباره موضوع به فراموشی سپرده شود.

مردم حق دارند بدانند نهادهای فرهنگی در قبال بودجه‌ها، امکانات و مسئولیت‌هایی که در اختیار دارند، چه خروجی مشخصی ارائه کرده‌اند. گزارش عملکرد واقعی، شفافیت در برنامه‌ها و پاسخ‌گویی درباره نتایج، حداقل انتظاری است که می‌توان از مدیران فرهنگی داشت.

سمنان به جای شعارهای تکراری، به برنامه‌ریزی، آسیب‌شناسی، گفتگو، اقناع، آموزش و حضور مؤثر در میدان فرهنگ نیاز دارد. اگر قرار است تغییر مثبتی در وضعیت فرهنگی جامعه ایجاد شود، باید از همین امروز آغاز کرد.

پرسش همچنان باقی است: مسئولان فرهنگی سمنان چه زمانی می‌خواهند از خواب بیدار شوند و به جای واکنش‌های مقطعی، برای واقعیت‌های فرهنگی امروز شهر و استان برنامه‌ای جدی، روشن و قابل سنجش ارائه کنند؟

انتهای خبر/