به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، برای بسیاری از خانواده‌های سمنانی، خانه‌دار شدن دیگر یک انتخاب ساده نیست؛ در سال‌های اخیر، افزایش هزینه اجاره و قیمت مسکن، بخشی از خانواده‌ها و جوانان را به سمت طرح‌های حمایتی مسکن و ساخت خانه با مشارکت خود مردم سوق داده است. شهرک کوهسار سمنان نیز یکی از همین تجربه‌هاست؛ محدوده‌ای که در چارچوب نهضت ملی مسکن شکل گرفت و قرار بود با مشارکت مردم، بخشی از دغدغه خانه‌دار شدن خانواده‌ها را پاسخ دهد.

اراضی ۱۲.۶ هکتاری کوهسار در سال ۱۴۰۰ به محدوده شهر سمنان الحاق شد و در ادامه، ساخت واحدهای مسکونی با مشارکت مستقیم متقاضیان دنبال شد؛ مدلی که در آن مردم خودشان بار اصلی ساخت خانه را بر دوش گرفتند. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، ۴۶۴ واحد خودساز در این محدوده تعریف شد و در ادامه تعداد واحدهای در حال ساخت در سایت کوهسار به ۷۳۱ واحد رسید.

اما خانه فقط چهار دیوار و سقف نیست. خانواده‌ای که بعد از سال‌ها اجاره‌نشینی و فشار اقتصادی، تمام توان مالی خود را برای ساخت خانه گذاشته، وقتی کلید خانه را تحویل می‌گیرد، انتظار دارد بتواند در یک محیط امن، قابل تردد و برخوردار از حداقل خدمات شهری زندگی کند؛ نه اینکه برای رسیدن به خانه از مسیرهای خاکی عبور کند و نگران امنیت فرزندش در مسیر مدرسه باشد.

گزارش‌های منتشرشده از گلایه ساکنان کوهسار نیز نشان می‌دهد مشکلات زیرساختی شهرک موضوع تازه‌ای نیست؛ از آسفالت نشدن برخی معابر و تکمیل نشدن پیاده‌راه‌ها تا کمبود سطل زباله و رها شدن برخی عملیات عمرانی، پیش‌تر نیز از سوی ساکنان مطرح شده است.

حالا با آغاز سال تحصیلی، یکی از نگرانی‌های جدی‌تر خانواده‌ها خود را نشان داده است؛ حضور سگ‌های ولگرد در مسیر تردد کودکان. ساکنان می‌گویند بارها این موضوع را به دستگاه‌های مختلف منتقل کرده‌اند، اما هنوز اقدام مؤثری که خیال خانواده‌ها را راحت کند، انجام نشده است.

روایت اول؛ «ما برای فرار از اجاره‌های سنگین آمدیم، نه برای زندگی در این شرایط»

یکی از ساکنان شهرک کوهسار در گفتگو با «مرآت» می‌گوید: ما اگر توان پرداخت اجاره‌های سنگین را داشتیم، شاید اصلاً مجبور نمی‌شدیم به این منطقه بیاییم. خیلی از خانواده‌هایی که اینجا ساکن شده‌اند، برای خانه‌دار شدن سال‌ها تلاش کرده‌اند و با هزار زحمت و هزینه، خانه‌شان را ساخته‌اند؛ اما وقتی وارد شهرک شدیم، هنوز بسیاری از امکانات و زیرساخت‌ها کامل نبود.

وی ادامه می‌دهد: دو سال است که در این شرایط زندگی می‌کنیم. کوچه‌ها و بخش‌هایی از مسیرها وضعیت مناسبی ندارد و در کنار مشکلات خدمات شهری، حالا موضوع سگ‌های ولگرد هم به نگرانی جدی خانواده‌ها تبدیل شده است. ما نمی‌گوییم یک‌شبه همه مشکلات شهرک حل شود؛ حرفمان این است که حداقل امنیت مردم و بچه‌ها تأمین شود.

این شهروند با اشاره به آغاز سال تحصیلی می‌گوید: صبح‌ها که بچه‌ها برای مدرسه از خانه بیرون می‌روند، خانواده‌ها نگران هستند. بعضی از این سگ‌ها در مسیرها و اطراف محل رفت‌وآمد دیده می‌شوند. یک کودک که صبح زود با کیف مدرسه از خانه خارج می‌شود، نه توان دفاع از خودش را دارد و نه می‌تواند در صورت حمله یک سگ، شرایط را مدیریت کند.

وی می‌افزاید: ما هم از فرمانداری پیگیری کرده‌ایم و هم با شهرداری و سامانه ۱۳۷ تماس گرفته‌ایم. انتظار نداریم مسئولان فقط بعد از اتفاق و حادثه وارد شوند. درخواست ما این است که قبل از اینکه اتفاقی برای یک کودک یا شهروند بیفتد، موضوع ساماندهی سگ‌های بلاصاحب جدی گرفته شود و یک دستگاه مشخص، مسئولیت پیگیری آن را تا رسیدن به نتیجه بر عهده بگیرد.

روایت دوم؛ «کوهسار فقط خانه نیست، یک محله است»

یکی دیگر از ساکنان شهرک کوهسار نیز در گفتگو با «مرآت» با اشاره به شرایط زندگی در این منطقه می‌گوید: «ما وقتی برای ساخت خانه اقدام کردیم، تصورمان این بود که همزمان با تکمیل ساختمان‌ها، زیرساخت‌های شهری هم جلو می‌رود. اما بخشی از مردم با هزینه شخصی خانه ساخته‌اند و حالا برای ساده‌ترین خدمات شهری همچنان باید پیگیری و مطالبه‌گری کنند.

وی می‌گوید: وقتی یک منطقه مسکونی شکل می‌گیرد و خانواده‌ها در آن ساکن می‌شوند، دیگر نمی‌توان با آن مثل یک زمین یا کارگاه ساختمانی برخورد کرد. اینجا خانواده زندگی می‌کند، کودک دارد، سالمند دارد و مردم هر روز برای کار، مدرسه و امور روزمره رفت‌وآمد دارند. طبیعی است که انتظار داشته باشند حداقل‌های یک زندگی شهری برایشان فراهم باشد.

این شهروند با اشاره به موضوع سگ‌های ولگرد ادامه می‌دهد: مشکل فقط ترس از سگ نیست؛ مسئله امنیت مسیر رفت‌وآمد بچه‌هاست. مخصوصاً در ساعات ابتدایی صبح که دانش‌آموزان راهی مدرسه می‌شوند. خانواده‌ای که فرزندش را از خانه بیرون می‌فرستد، نباید تا رسیدن او به مدرسه نگران باشد که مبادا در مسیر اتفاقی برایش بیفتد.

وی تأکید می‌کند: ما از مسئولان انتظار داریم یک بار به شکل جدی از شهرک بازدید کنند و شرایط را از نزدیک ببینند. اگر مسئولان استانداری، فرمانداری، شهرداری و دستگاه‌های متولی خودشان این مسیرها را ببینند، شاید بهتر متوجه شوند که مطالبه مردم فقط یک تماس یا یک گلایه ساده نیست؛ مردم می‌خواهند جایی که با سختی صاحب خانه شده‌اند، واقعاً قابل زندگی باشد.

مطالبه ساکنان؛ یک بار برای همیشه تکلیف کوهسار روشن شود

در میان تمام گلایه‌های مطرح‌شده، یک مطالبه بیش از همه تکرار می‌شود؛ ساکنان کوهسار از دادستان مرکز استان می‌خواهند صدای آنها را بشنود و صدای مردمی باشد که به گفته خودشان، پیگیری‌هایشان از مسیرهای مختلف اداری تاکنون به نتیجه نرسیده است.

مردمی که با وجود فشار اقتصادی و هزینه‌های سنگین مسکن، برای خانه‌دار شدن به این شهرک آمده‌اند، امروز انتظار ندارند همه مشکلات یک‌شبه برطرف شود؛ مطالبه آنها این است که دست‌کم مشکلات موجود دیده شود، مسئول هر بخش مشخص شود و برای مسائلی مانند سگ‌های ولگرد، وضعیت معابر و کمبود خدمات شهری، اقدام مشخصی صورت گیرد.

حالا که سال تحصیلی آغاز شده و کودکان هر روز در همین مسیرها رفت‌وآمد می‌کنند، نگرانی خانواده‌ها جدی‌تر از گذشته شده است. ساکنان کوهسار از دادستان می‌خواهند صدای مطالبه آنها باشد و بررسی کند چرا با وجود پیگیری‌های انجام‌شده، هنوز برای این مسائل راه‌حل عملی و مشخصی پیش روی مردم قرار نگرفته است.

شاید انتظار مردم کوهسار در نهایت ساده باشد؛ شنیده‌شدن، دیده‌شدن و رسیدگی پیش از آنکه یک مطالبه اجتماعی به یک حادثه تلخ تبدیل شود.

کوهسار؛ خانه‌هایی که ساخته شد، شهری که باید ساخته شود

کوهسار قرار بود نمونه‌ای از مردمی‌سازی در حوزه مسکن باشد؛ مدلی که در آن مردم با وجود فشارهای اقتصادی و تورم، خودشان برای ساخت خانه پای کار آمدند و بخشی از مسیر خانه‌دار شدن را با مشارکت مستقیم خود طی کردند. حتی گزارش‌های رسمی نیز از تجربه کوهسار به‌عنوان الگویی از مشارکت مردم در ساخت مسکن یاد کرده‌اند.

اما حالا سؤال ساکنان این است: اگر مردم توانستند خانه‌هایشان را بسازند، آیا وقت آن نرسیده دستگاه‌های مسئول هم سهم خود را در ساختن «محله» و فراهم کردن خدمات شهری ایفا کنند؟

کودکی که با کیف مدرسه از میان خیابان‌های نیمه‌کاره عبور می‌کند و در مسیرش با سگ‌های ولگرد مواجه می‌شود، شاید ساده‌ترین تصویر از فاصله میان «خانه‌دار شدن» و «زندگی کردن» باشد؛ فاصله‌ای که ساکنان کوهسار امیدوارند مسئولان پیش از وقوع یک حادثه تلخ، برای پر کردن آن اقدام کنند.

انتهای خبر/