به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، کاروانسرای شاه‌عباسی سمنان، صرفاً مجموعه‌ای از دیوارها، طاق‌ها و حجره‌های خشتی نیست؛ این بنا ریشه در حافظه تاریخی شهر دارد و به عنوان یکی از ظرفیت‌های استراتژیک گردشگری، پتانسیل آن را دارد که به پیشران رونق اقتصادی و بازآفرینی هویت شهری تبدیل شود. با این حال، وضعیت کنونی این بنای ارزشمند، بیش از هر زمان دیگری نیازمند شفافیت و عزم جدی مسئولان است.

مشخص نبودن زمان دقیق واگذاری به بخش خصوصی، فقدان اطلاع‌رسانی روشن درباره روند بهره‌برداری و سکوت معنادار نهادهای متولی در برابر سرنوشت این اثر ملی، پرسش‌های بی‌پاسخی را در افکار عمومی ایجاد کرده است. چرا میراثی با این سطح از اهمیت، باید در چنبره بلاتکلیفی گرفتار بماند؟ آیا مردم سمنان محرمِ دانستنِ سرنوشت یکی از نمادهای اصلی شهرشان نیستند؟

اگر واگذاری به بخش خصوصی با هدف احیا و بهره‌برداری در دستور کار است، چرا فرآیند آن با سرعت و شفافیت لازم پیش نمی‌رود؟ اگر موانع قانونی یا اجرایی در مسیر احیای این بنا وجود دارد، چرا مسئولان میراث فرهنگی و مدیریت شهری، بدون لکنت و با صراحت، واقعیت‌ها را با مردم در میان نمی‌گذارند؟

ادامه این رویکرد، فراتر از یک تأخیر اداری ساده است؛ این وضعیت، بی‌توجهی آشکار به سرمایه‌ای است که به آیندگان تعلق دارد. هر روزی که در تعیین تکلیف این کاروانسرا تعلل می‌شود، فرصت‌های بی‌شماری در حوزه گردشگری، اشتغال‌زایی و جذب توریسم از دست می‌رود.

کاروانسرا نه تنها یک بنای تاریخی، بلکه یک پیشران توسعه است که اکنون به دلیل سوءمدیریت و انفعال، به کالبدی نیمه‌جان تبدیل شده است.

مسئولان امر باید بدانند که صبر شهروندان و دوستداران میراث فرهنگی در برابر این سکوت لبریز شده است. مردم سمنان حق دارند بدانند نقشه راه میراث فرهنگی برای احیا، واگذاری اصولی و صیانت از این بنا چیست.

 زمان آن فرا رسیده است که دستگاه‌های اجرایی، به‌ویژه اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری، پاسخی روشن، قاطع و زمان‌بندی‌شده ارائه دهند.

احیای اصولی، واگذاری شفاف و بهره‌برداری مسئولانه از کاروانسرای شاه‌عباسی، دیگر تنها یک پیشنهاد نیست؛ بلکه مطالبه‌ای عمومی و جدی از سوی مردم سمنان است. سکوتِ مسئولان در برابر سرنوشت این اثر ملی، به هیچ‌وجه پذیرفتنی نیست و این مطالبه تا حصول نتیجه نهایی ادامه خواهد داشت.

انتهای خبر/