یکی از اهالی قدیمی روستای لاسجرد مطرح کرد:
نان لاسجرد؛ میراث یک نذر زنانه
یکی از اهالی قدیمی روستای لاسجرد گفت: هر سال با آغاز محرم، تنور سنتی لاسجرد به یاد بانویی نیکاندیش روشن میشود؛ نانی که از اذان صبح تا مغرب پخته میشود، نه فقط نذری، که میراثی از همدلی و وفای به عهد نیاکان است.
عبدالله معینیان، در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»؛ در مورد یکی از آیینهای کهن و ماندگار روستای لاسجرد سخن گفت؛ رسمی که هر سال با آغاز ماه حزن و اندوه، رنگ و بویی از ارادت، همدلی و یاد نیاکان به خود میگیرد.
وی با اشاره به پیشینه این سنت دیرینه اظهار کرد: آیین پخت نان محلی در ماه محرم، از جمله رسوم قدیمی مردم لاسجرد است که سالیان متمادی بدون وقفه برگزار شده و همچنان با همان شور و صفای گذشته ادامه دارد. این مراسم از نخستین ساعات بامداد و همزمان با اذان صبح در روزهای جمعه ماه محرم آغاز میشود و تا هنگام اذان مغرب ادامه پیدا میکند.
معینیان افزود: مردم روستا در این روز با نیت خیر، ادای نذر و زنده نگه داشتن یاد درگذشتگان، گرد هم میآیند و هر یک به سهم خود در برگزاری این آیین مشارکت میکنند. این همدلی و حضور جمعی، جلوهای از انسجام اجتماعی و باورهای دینی مردم لاسجرد را به نمایش میگذارد.
این ریشسفید روستا با بیان اینکه محور اصلی این مراسم، پخت نان محلی در تنور سنتی است، گفت: سالها پیش یکی از بانوان نیکاندیش و خوشنام روستا، تنوری را برای پخت نان نذری آماده کرد و این اقدام خیرخواهانه، پایهگذار سنتی شد که امروز به یکی از نمادهای فرهنگی و مذهبی لاسجرد تبدیل شده است.
وی ادامه داد: پس از درگذشت این بانوی نیکوکار، فرزندان و خانواده او با همان اخلاص، راه مادر را ادامه دادند و هر سال در ماه محرم، نانهای پختهشده را میان اهالی، همسایگان و شرکتکنندگان در این آیین توزیع میکنند؛ اقدامی که علاوه بر ارزش معنوی، پیامآور مهر، نوعدوستی و همبستگی میان مردم است.
معینیان با تأکید بر اینکه این سنت تنها یک نذر ساده نیست، تصریح کرد: آیین پخت نان محلی، بخشی از هویت فرهنگی و میراث ناملموس مردم لاسجرد به شمار میرود؛ میراثی که نسل به نسل منتقل شده و حفظ آن، نقش مهمی در پاسداشت فرهنگ بومی و تقویت پیوند نسل جوان با پیشینه و ریشههای خود دارد.
وی خاطرنشان کرد: استمرار این رسم ارزشمند نشان میدهد که مردم لاسجرد همچنان به باورهای دینی، سنتهای اصیل و یادگارهای گذشتگان پایبند هستند و با برگزاری چنین آیینهایی، فرهنگ ایثار، نذر، همدلی و احترام به پیشینیان را زنده نگه میدارند.
این ریشسفید در پایان ابراز امیدواری کرد که با حمایت و توجه بیشتر به آیینهای بومی، این میراث فرهنگی ارزشمند همچنان در میان نسلهای آینده حفظ شود و به عنوان بخشی از هویت تاریخی و اجتماعی منطقه، تداوم یابد.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!