به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، کارآفرینی، تنها راه‌اندازی یک کسب‌وکار و کسب درآمد نیست؛ بلکه مسیری برای ساختن فرصت، خلق ارزش، به جریان انداختن خلاقیت و تبدیل توانمندی‌های فردی به اشتغال و امید در جامعه است. در این مسیر، گاهی یک علاقه ساده به نقطه آغاز حرکتی بزرگ تبدیل می‌شود؛ حرکتی که نه‌تنها زندگی یک فرد را تغییر می‌دهد، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز اشتغال دیگران و رونق تولید بومی باشد.

بانوان استان سمنان نیز با تکیه بر هنر، مهارت، پشتکار و اراده خود، در عرصه کارآفرینی و تولید صنایع دستی نقش‌آفرینی می‌کنند. زنانی که با وجود دشواری‌های اقتصادی، محدودیت منابع و فراز و نشیب‌های مسیر تولید، به جای تسلیم شدن، از دل چالش‌ها فرصت می‌سازند و با دستان هنرمند خود، چرخ تولید و اشتغال را به حرکت درمی‌آورند.

یکی از این بانوان پرتلاش، وجیه محمدی، بانوی ۴۷ ساله شاهرودی است که از سال ۱۳۹۸ قدم به دنیای صنایع دستی گذاشت؛ مسیری که با گلدوزی روی نمد آغاز شد و به عشق و علاقه‌ای ماندگار به هنر چرم‌دوزی رسید.

از گلدوزی روی نمد تا هنر چرم‌دوزی؛ آغاز یک مسیر تازه

محمدی در آغاز فعالیت خود، حدود شش ماه به گلدوزی روی نمد مشغول بود، اما آشنایی با هنر چرم‌دوزی، مسیر تازه‌ای پیش روی او قرار داد. علاقه‌اش به این هنر روزبه‌روز بیشتر شد تا اینکه تصمیم گرفت به‌صورت تخصصی آن را دنبال کند. به همین منظور به مرکز آموزش فنی و حرفه‌ای مراجعه کرد و پس از گذراندن دوره‌های آموزشی، مدرک چرم‌دوزی دست‌دوز را دریافت کرد.

او به یادگیری بسنده نکرد و با گذشت یکی دو سال، مهارت خود را در زمینه چرم‌دوزی با چرخ نیز گسترش داد، مدرک مربوطه را دریافت کرد و مجوز فعالیت از اداره میراث فرهنگی را به دست آورد. پس از آن، با اجاره مغازه‌ای کوچک و سرمایه‌ای محدود، فعالیت مستقل خود را آغاز کرد.

سرمایه‌ای اندک، اراده‌ای بزرگ؛ شکل‌گیری یک کارگاه تولیدی

شروع کار برای او چندان آسان نبود. سرمایه اولیه اندک بود و بسیاری از ابزار و تجهیزات موردنیاز را در اختیار نداشت، اما قدم‌به‌قدم و با درآمد حاصل از فعالیتش، وسایل کار را تهیه کرد و سرمایه خود را افزایش داد. پس از آشنایی با ظرفیت‌های حمایتی میراث فرهنگی نیز از تسهیلات این مجموعه برای خرید مواد اولیه و تکمیل تجهیزات کارگاه استفاده کرد.

نخستین تولیداتش کیف کارت، کیف پول‌های کوچک و کمربندهای چرمی بود؛ محصولاتی ساده که به‌تدریج با افزایش مهارت و تجربه، جای خود را به سفارش‌های متنوع‌تر دادند.

امروز او می‌تواند متناسب با سلیقه و درخواست مشتریان، محصولات چرمی مختلفی را طراحی و تولید کند؛ مسیری که از یک کارگاه کوچک و امکانات محدود آغاز شد و اکنون به ایجاد اشتغال برای پنج نیروی کمکی انجامیده است.

از تولید محصولات چرمی تا اشتغال‌زایی برای پنج نفر

این بانوی هنرمند، چرم طبیعی را به دلیل زیبایی، اصالت و حس خاصی که به مخاطب منتقل می‌کند، ماده‌ای دوست‌داشتنی می‌داند و معتقد است زنده بودن چرم، جذابیت ویژه‌ای به محصولات دست‌ساز می‌بخشد. البته این حرفه نیز مانند بسیاری از مشاغل هنری، دشواری‌ها و آسیب‌های جسمی خاص خود را دارد، اما علاقه و عشق به کار، انگیزه ادامه مسیر را در او زنده نگه داشته است.

بازاریابی و معرفی محصولات نیز بخش مهمی از فعالیت‌های اوست. حضور در نمایشگاه‌های صنایع دستی در داخل و خارج از استان، ارتباط با مشتریان حضوری و استفاده از ظرفیت دوستان و آشنایان، زمینه‌ای برای دریافت سفارش‌های بیشتر فراهم کرده است.

 او علاوه بر تولید، طراحی و اجرای سفارش‌های اختصاصی مشتریان را نیز بر عهده دارد و هر طرح تازه را فرصتی برای افزایش تجربه و گسترش فعالیت خود می‌داند.

تولید در روزهای دشوار؛ امیدی که خاموش نشد

اما مسیر کارآفرینی همیشه هموار نیست. در دوران جنگ و شرایط دشوار اقتصادی، افزایش ناگهانی قیمت مواد اولیه و دشواری تهیه چرم، فعالیت او را نیز با چالش‌هایی روبه‌رو کرد.

 با این حال، محمدی تصمیم نگرفت کارگاهش را تعطیل کند یا امید خود را از دست بدهد. حتی روزهایی که امکان حضور در مغازه را نداشت، کار را به خانه برد و تولید محصولات را در همان فضای کوچک ادامه داد.

او از حضور در نمایشگاه نوروزی امسال و فروش قابل قبول محصولاتش نیز به‌عنوان یکی از اتفاقات امیدبخش مسیر کاری خود یاد می‌کند؛ تجربه‌ای که نشان داد پایداری، صبوری و استمرار در تولید می‌تواند حتی در شرایط دشوار نیز نتیجه‌بخش باشد.

محمدی معتقد است برای حفظ تولید و اشتغال، پیش از هر چیز باید به کار علاقه داشت و در برابر مشکلات صبور بود.

او به کسانی که قصد ورود به عرصه هنر و صنایع دستی را دارند، توصیه می‌کند اگر به حرفه‌ای علاقه‌مند هستند، از سختی‌های آن نترسند و با انتخاب مسیر درست، با قدرت به راه خود ادامه دهند.

حمایت از صنایع دستی؛ ضرورتی برای رونق کسب‌وکارهای کوچک

این بانوی کارآفرین در عین حال خواستار توجه و حمایت بیشتر مسئولان از فعالان صنایع دستی است و برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی و ایجاد فروشگاه‌های دائمی در سطح شهر برای عرضه محصولات هنرمندان را از جمله اقداماتی می‌داند که می‌تواند به رونق فروش و توسعه کسب‌وکارهای کوچک کمک کند.

 البته به باور او، تکیه اصلی هر کارآفرین باید بر تلاش، مهارت‌آموزی و اراده شخصی باشد و حمایت‌های بیرونی در کنار این تلاش‌ها معنا پیدا می‌کند.

نگاه به آینده؛ رؤیای توسعه یک کارگاه کوچک

وجیه محمدی امروز به کارگاه کوچک خود به چشم نقطه پایان نگاه نمی‌کند؛ بلکه آن را آغاز راهی بزرگ‌تر می‌داند. او برای توسعه فعالیتش ایده‌های فراوانی در سر دارد و با انگیزه‌ای تازه، به دنبال تحقق اهداف و رسیدن به جایگاهی است که برای آینده کاری خود ترسیم کرده است.

شاید سخت‌ترین روزهای این مسیر، روزهای ابتدایی اجاره مغازه و شروع فعالیت مستقل بود؛ روزهایی که با تردیدهایی مانند موفق شدن، ادامه دادن و پشیمان نشدن از انتخاب این حرفه همراه بود. اما گذر زمان و تجربه‌اندوزی، پاسخ بسیاری از آن نگرانی‌ها را داد.

او امروز نه ادعای رسیدن به قله مهارت را دارد و نه خود را بی‌نیاز از یادگیری می‌داند؛ بلکه هر روز را فرصتی برای آموختن، بهتر شدن و تجربه‌ای تازه می‌بیند.

روایت وجیه محمدی، تنها داستان یک کارگاه چرم‌دوزی در شاهرود نیست؛ روایت زنی است که از سرمایه‌ای اندک، مهارتی آموخته‌شده و علاقه‌ای عمیق، کسب‌وکاری ساخته و برای پنج نفر دیگر نیز فرصت فعالیت فراهم کرده است.

داستانی از جنس امید، خودباوری و تلاش؛ روایتی که نشان می‌دهد گاهی بزرگ‌ترین سرمایه یک کارآفرین، نه امکانات فراوان، بلکه اراده‌ای است که اجازه نمی‌دهد در برابر سختی‌ها متوقف شود.

انتهای خبر/