به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، اینترنت امروز دیگر یک ابزار تجملی یا امکانی صرفاً برای سرگرمی نیست؛ بلکه به یکی از زیرساخت‌های ضروری زندگی تبدیل شده است؛ زیرساختی که نقش مهمی در آموزش، اشتغال، رونق کسب‌وکارهای محلی، دسترسی به خدمات دولتی و ارتباط مردم با دنیای پیرامون ایفا می‌کند.

گسترش اینترنت پرسرعت در مناطق روستایی می‌تواند فاصله میان شهر و روستا را کاهش دهد و فرصت‌های تازه‌ای برای ساکنان این مناطق فراهم کند. دانش‌آموزان و دانشجویان برای دسترسی به منابع آموزشی، صاحبان مشاغل برای معرفی و فروش محصولات و خانواده‌ها برای انجام بسیاری از امور روزمره به ارتباط اینترنتی مناسب نیاز دارند. از همین رو، توسعه زیرساخت‌های ارتباطی در روستاها نه‌تنها یک مطالبه عمومی، بلکه بخشی از مسیر تحقق عدالت در دسترسی به امکانات و خدمات است.

با این حال، هنوز در برخی نقاط روستایی، دسترسی به اینترنت پرسرعت به یک مطالبه حل‌نشده تبدیل شده است؛ موضوعی که گلایه ساکنان را به دنبال داشته و ضرورت توجه بیشتر مسئولان حوزه ارتباطات را یادآوری می‌کند.

بیدستان؛ روستایی که هنوز چشم‌انتظار اینترنت 4G است

بیدستان یکی از روستاهای استان سمنان است که به گفته اهالی، با وجود گذشت سال‌ها از توسعه فناوری‌های ارتباطی، همچنان از دسترسی به اینترنت نسل چهارم (4G) محروم مانده است؛ وضعیتی که در مقایسه با برخی روستاهای اطراف، پرسش‌هایی درباره چرایی عقب‌ماندن این منطقه از توسعه زیرساخت‌های ارتباطی ایجاد کرده است.

ساکنان بیدستان معتقدند در شرایطی که بسیاری از روستاهای همجوار امکان استفاده از اینترنت پرسرعت را دارند، آن‌ها همچنان از چنین امکانی بی‌بهره‌اند و این مسئله در انجام امور روزمره و فعالیت‌های مختلف برایشان محدودیت ایجاد کرده است.

اینترنتی که به یکی از نیازهای روزمره تبدیل شده است

یکی از شهروندان روستای بیدستان با اشاره به مشکلات ناشی از نبود اینترنت پرسرعت می‌گوید: امروزه بسیاری از کارهای مردم به اینترنت وابسته شده است. از آموزش و پیگیری امور اداری گرفته تا ارتباط با دیگران و انجام کارهای روزمره، همه به اینترنت نیاز دارند؛ اما ما همچنان از اینترنت 4G محروم هستیم.

علی رعیتی ادامه می‌دهد: وقتی روستاهای اطراف از این امکان برخوردارند، انتظار داریم بیدستان هم از چنین خدماتی بهره‌مند شود. واقعاً چه تفاوتی میان ما و ساکنان روستاهای همجوار وجود دارد که آن‌ها به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند، اما ما همچنان باید با این محدودیت کنار بیاییم؟

سال‌ها انتظار برای برخورداری از یک امکان ضروری

شهروند دیگری از اهالی بیدستان نیز با انتقاد از طولانی‌شدن این مشکل اظهار می‌کند: اینترنت پرسرعت دیگر یک امکان اضافی نیست که بتوان از آن چشم‌پوشی کرد. بسیاری از فعالیت‌های روزانه مردم به اینترنت وابسته است و نبود این امکان، به‌ویژه برای جوانان، دانش‌آموزان و افرادی که کارشان به فضای مجازی وابسته است، مشکلات زیادی ایجاد می‌کند.

یاسر طباطبایی با تأکید بر ضرورت پیگیری جدی این مطالبه می‌افزاید: ما هم مانند دیگر مردم حق داریم از امکانات ارتباطی مناسب برخوردار باشیم. انتظار داریم مسئولان مربوطه به این موضوع ورود کنند و به‌جای وعده‌های تکراری، برای راه‌اندازی اینترنت 4G در روستا اقدام عملی انجام دهند تا این مشکل پس از سال‌ها برطرف شود.

سال‌ها انتظار برای یک مطالبه ساده

آنچه گلایه اهالی بیدستان را پررنگ‌تر می‌کند، طولانی‌شدن محرومیت از اینترنت نسل چهارم و نبود نتیجه ملموس در پیگیری این مطالبه است. به گفته ساکنان، با وجود گذشت چندین سال، هنوز اقدام مؤثری برای فراهم‌شدن امکان استفاده از اینترنت 4G در این روستا صورت نگرفته است.

اهالی همچنین از عملکرد شورای اسلامی و دهیاری روستا در پیگیری این موضوع انتقاد دارند و معتقدند این مطالبه باید با جدیت بیشتری از طریق دستگاه‌های مسئول دنبال می‌شد.

از نگاه ساکنان، دسترسی به اینترنت مناسب می‌تواند بخشی از مشکلات ارتباطی مردم را کاهش دهد و زمینه استفاده بهتر از فرصت‌های آموزشی، اقتصادی و خدماتی را فراهم کند. در مقابل، ادامه این وضعیت به معنای محروم‌ماندن روستا از بخشی از امکاناتی است که امروز در بسیاری از مناطق به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر تبدیل شده‌اند.

وقتی روستاهای همجوار 4G دارند، بیدستان چرا محروم است؟

یکی از پرسش‌های اصلی اهالی این است که با وجود برخورداری برخی روستاهای اطراف از اینترنت نسل چهارم، چرا تاکنون زیرساخت لازم برای ارائه این خدمت در بیدستان فراهم نشده است؟

این مطالبه در حالی مطرح می‌شود که توسعه متوازن ارتباطات باید همه مناطق شهری و روستایی را در بر بگیرد و محل سکونت نباید عاملی برای محرومیت مردم از خدمات ارتباطی باشد.

از این منظر، مسئله بیدستان تنها درخواست برای افزایش سرعت اینترنت نیست، بلکه مطالبه‌ای درباره برخورداری برابر از امکانات زیرساختی و خدمات عمومی است.

مسئولان ارتباطی چه زمانی به مطالبه بیدستان پاسخ می‌دهند؟

اکنون اهالی بیدستان از مسئولان شهرستان، نمایندگان مردم، اداره‌کل ارتباطات و فناوری اطلاعات استان سمنان و شرکت مخابرات ایران انتظار دارند وضعیت پوشش ارتباطی این روستا را بررسی کرده و برای راه‌اندازی اینترنت نسل چهارم چاره‌اندیشی کنند.

ساکنان خواستار آن هستند که موضوع از مرحله وعده و پیگیری‌های شفاهی فراتر برود و با بررسی فنی زیرساخت‌های موجود، برنامه‌ای مشخص برای تأمین تجهیزات و ارتقای خدمات اینترنتی روستا تدوین شود.

آنچه مردم بیدستان مطالبه می‌کنند، برخورداری از امکانی است که امروز برای بسیاری از شهروندان به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی تبدیل شده است؛ امکانی که می‌تواند فرصت‌های بیشتری برای آموزش، اشتغال و ارتباطات فراهم کند.

در نهایت، پرسش اصلی همچنان باقی است: بیدستان تا چه زمانی باید در انتظار اینترنت 4G بماند و مسئولان مربوطه چه زمانی برای پایان‌دادن به این محرومیت ارتباطی اقدام خواهند کرد؟

انتهای خبر/