به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، پل امام حسن (ع) سمنان بار دیگر به یکی از نشانه‌های روشن سردرگمی در تصمیم‌گیری‌های عمرانی شهر تبدیل شده است؛ پروژه‌ای که سال‌هاست نامش در فهرست مطالبات شهروندان تکرار می‌شود، اما در عمل هنوز به سرانجام نرسیده و پایه‌های آن به‌گفته اعضای شورای شهر، در وضعیت رهاشدگی باقی مانده است.

آنچه در سال ۱۴۰۵ درباره این پل در فضای مجازی و نشست‌های رسمی استان دیده می‌شود، بیش از آن‌که نشانه پیشرفت اجرایی باشد، تصویر ادامه‌دار بودن بلاتکلیفی، نبود زمان‌بندی مشخص و پاس‌کاری مسئولیت‌هاست؛ وضعیتی که این پروژه را از یک طرح عمرانی به مطالبه‌ای جدی در افکار عمومی سمنان تبدیل کرده است.

پایه‌های رهاشده، مطالبه‌ای بی‌پاسخ

مجید نظری، رئیس کمیسیون عمران و شهرسازی شورای اسلامی شهر سمنان، با انتقاد از وضعیت فعلی تقاطع غیرهم‌سطح امام حسن (ع)، رهاشدگی پایه‌های آن را نامناسب دانست و خواستار پیگیری ویژه برای تعیین‌تکلیف این پروژه شد.

طرح این موضوع از سوی رئیس کمیسیون عمران شورای شهر نشان می‌دهد که پرونده پل امام حسن (ع) همچنان بسته نشده و این پروژه، با وجود اهمیتی که برای شهر دارد، هنوز در مرحله تعیین‌تکلیف باقی مانده است. مطالبه‌ای که شهروندان انتظار دارند از سطح تذکرها و نشست‌ها عبور کند و به تصمیم عملی، روشن و قابل ارزیابی برسد.

پلی فراتر از یک تقاطع نیمه‌تمام

نکته مهم در اظهارات نظری این بود که پل امام حسن (ع) فقط یک سازه نیمه‌تمام نیست؛ بلکه به‌عنوان یک گره شهری، مستقیماً با آینده توسعه سمنان در ارتباط است.

نظری در همین چارچوب به امکان الحاق اراضی آن‌سوی جاده در صورت احداث پل اشاره کرده و این موضوع را یکی از زمینه‌های توسعه آینده شهر دانسته است.

به بیان دیگر، از نگاه مدیریت شهری، توقف این پروژه فقط به معنای معطل ماندن یک تقاطع نیست، بلکه بخشی از فرصت‌های توسعه شهری نیز پشت همین بی‌تصمیمی‌ها خاک می‌خورد. تأخیر در تعیین‌تکلیف این پل می‌تواند برنامه‌ریزی برای بهره‌برداری از ظرفیت‌های اطراف آن و نگاه بلندمدت به توسعه محدوده‌های شهری را نیز با ابهام روبه‌رو کند.

راه‌وشهرسازی: تکمیل پل در حیطه ما نیست

با وجود این مطالبه‌گری، هنوز پاسخ روشنی از سوی مجموعه‌های اجرایی درباره زمان تکمیل پل در دست نیست. آنچه از شواهد موجود برمی‌آید، این است که در سال ۱۴۰۵ نه‌تنها گره پروژه باز نشده، بلکه اختلاف در تعریف مسئولیت نیز همچنان پابرجاست.

این در حالی است که اداره‌کل راه و شهرسازی استان سمنان، تکمیل پل میدان امام حسن (ع) را خارج از حیطه وظایف و اختیارات این اداره‌کل عنوان کرده است؛ موضعی که عملاً مسئولیت تکمیل این طرح را از یک دستگاه اجرایی مهم کنار می‌زند، اما در عین حال مشخص نمی‌کند متولی اصلی پروژه دقیقاً چه نهادی است و چه زمانی باید پاسخ‌گو باشد.

همین نقطه، اصلی‌ترین پرسش پرونده پل امام حسن (ع) است؛ پروژه‌ای که اهمیت آن مورد تأکید اعضای مدیریت شهری قرار گرفته، اما هنوز مسئول نهایی، مسیر تأمین اعتبار، برنامه اجرایی و زمان بهره‌برداری آن برای مردم به‌طور شفاف اعلام نشده است.

متولی اصلی پل امام حسن کجاست؟

این وضعیت از منظر افکار عمومی چند پرسش جدی را برجسته می‌کند: اگر پروژه‌ای به این میزان برای ترافیک و توسعه شهری اهمیت دارد، چرا هنوز تکلیف آن روشن نیست؟ اگر راه و شهرسازی مسئول مستقیم نیست، پس چه دستگاهی باید زمان‌بندی و تأمین اعتبار را برعهده بگیرد؟ و مهم‌تر از همه، چرا پس از سال‌ها، شهروندان سمنان هنوز باید با پروژه‌ای نیمه‌کاره و تصمیم‌هایی مبهم روبه‌رو باشند؟

پاسخ به این پرسش‌ها صرفاً یک مطالبه رسانه‌ای نیست. شهروندانی که هر روز آثار پروژه‌های نیمه‌تمام را در چهره شهر می‌بینند، حق دارند بدانند چه تصمیمی برای آینده این طرح گرفته شده است. آنان انتظار دارند مسئولان به جای ارجاع مسئولیت به دستگاه‌های دیگر، درباره وضعیت فعلی پل، موانع تکمیل، متولی نهایی و برنامه زمان‌بندی پاسخ روشن ارائه دهند.

هزینه بی‌تصمیمی بر دوش شهروندان

بیش از هر چیز، نوعی دوگانگی میان مطالبه محلی و پاسخ اداری دیده می‌شود. از یک‌سو شورای شهر و برخی نمایندگان محلی بر ضرورت تعیین‌تکلیف فوری پل تأکید دارند و از سوی دیگر، دستگاهی که نامش در این پرونده مطرح شده، مسئولیت تکمیل را خارج از وظایف خود می‌داند. نتیجه چنین وضعی، استمرار یک بن‌بست مدیریتی است که هزینه آن را شهروندان، رانندگان و آینده توسعه شهری پرداخت می‌کنند.

پل امام حسن (ع) از آن دسته پروژه‌هایی است که توقف آن فقط در یک تابلو یا چند پایه بتنی خلاصه نمی‌شود. پروژه‌های نیمه‌تمام در نگاه عمومی به نشانه‌ای از ضعف در برنامه‌ریزی، ناهماهنگی نهادی و ناتوانی در تصمیم‌گیری تبدیل می‌شوند؛ به‌ویژه زمانی که سال‌ها از آغاز یک طرح می‌گذرد، اما شهروندان همچنان با تصویری ناتمام از آن روبه‌رو هستند.

وعده کافی نیست؛ زمان پاسخ‌گویی است

وقتی یک پروژه شهری سال‌ها در مرز وعده و اجرا باقی می‌ماند، طبیعی است که اعتماد عمومی نیز فرسوده شود. در چنین شرایطی، هر نشست و هر وعده تازه، تنها زمانی برای مردم معنا دارد که به جدول زمان‌بندی، تعیین دستگاه مسئول، اعلام منابع مالی و ارائه گزارش روشن از روند اجرا منتهی شود.

از سوی دیگر، بیان صریح این موضوع از تریبون شورای شهر نشان می‌دهد که مسئله پل امام حسن (ع) هنوز از اولویت‌های جدی مدیریت شهری خارج نشده است؛ اما اولویت داشتن یک مطالبه، لزوماً به معنای حل شدن آن نیست.

آنچه اکنون کمبودش احساس می‌شود، تصمیم نهایی و شفاف است؛ تصمیمی که مشخص کند پروژه در چه مرحله‌ای قرار دارد، چه نهادی باید آن را پیش ببرد، چه مانع یا موانعی در مسیر تکمیل وجود دارد و چه زمانی قرار است این سازه از وضعیت نیمه‌کاره خارج شود.

در وضع فعلی، پل امام حسن (ع) سمنان به نماد پروژه‌ای تبدیل شده که میان وعده‌ها، پاسخ‌های کلی و تعیین‌نشدن متولی اصلی گرفتار مانده است. اگر قرار است این پرونده از حاشیه‌های تکراری خارج شود، نخستین گام نه صدور وعده تازه، بلکه اعلام مسئولیت روشن و ارائه برنامه عملیاتی شفاف است. تا زمانی که این اتفاق نیفتد، هر بار که نام پل امام حسن (ع) مطرح شود، بیش از آن‌که یادآور توسعه باشد، نشانه‌ای از تعلل و سردرگمی مدیریتی خواهد بود.

انتهای خبر/