به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، در شلوغی شب‌های سمنان، وقتی خیابان‌ها از حضور مردم جان می‌گیرند و میدان‌های شهر به صحنه‌ای از همدلی و دلبستگی بدل می‌شود، روایت‌هایی شکل می‌گیرد که هر کدام گوشه‌ای از عشق به وطن را به تصویر می‌کشند.

در میان نور چراغ‌ها و صدای جمعیت، آن‌چه بیش از هر چیز به چشم می‌آید، حس مشترکی است که دل‌ها را به هم نزدیک‌تر کرده است.

در همین هیاهو و جنب‌ و جوش، پاکبانانی دیده می‌شوند که بی‌وقفه در حال خدمت‌اند؛ مردانی که شاید کمتر دیده شوند، اما نقش‌شان در این صحنه‌ها پررنگ و اثرگذار است.

آن‌ها در سکوت، در میان جمعیتی که برای ابراز عشق و همبستگی گرد هم آمده‌اند، چهره شهر را پاکیزه نگه می‌دارند؛ گویی سهم خود را از این حضور مردمی، با کار و تعهد ادا می‌کنند.

هادی کمیزی یکی از همین چهره‌هاست؛ پاکبانی که این شب‌ها نامش با خدمت گره خورده است.

هادی را می‌توان در گوشه‌ای از خیابان دید؛ با لباس کار و دستانی که خستگی را به رسمیت نمی‌شناسد. نگاهش آرام است و رفتارش استوار؛ نه برای دیده‌شدن آمده و نه برای تشویق، بلکه برای انجام وظیفه‌ای که آن را بخشی از عشق به شهر و مردمش می‌داند.

وقتی از او درباره این شب‌ها می‌پرسی، با افتخار می‌گوید: تقریباً پنجاه و چند شب است که در کنار مردم در صحنه هستیم و این باعث افتخار ماست که در کنار مردم خدمت می‌کنیم.

این پاکبان با لحنی محکم ادامه می‌دهد: ما مطیع رهبر هستیم و پای کار خواهیم ماند تا زمانی که این مسائل تمام شود، جنگ تمام شود و هیچ خطری ایران را تهدید نکند. هر زمان هم که خطری ایران را تهدید کند، دوباره به صحنه برمی‌گردیم.

روایت هادی، روایت مردی است از دل مردم؛ ساده، بی‌ادعا و استوار، که خدمت را نه یک شغل، بلکه تعهدی همیشگی به سرزمینش می‌داند.

انتهای خبر/