به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، گاهی در دل تلخ‌ترین حادثه‌ها، تصمیمی گرفته می‌شود که زندگی را برای دیگران دوباره معنا می‌کند. خانواده یک کودک ۶ ساله دامغانی، پس از آنکه پزشکان مرگ مغزی فرزندشان را تأیید کردند، در اقدامی ایثارگرانه با اهدای اعضای او موافقت کردند تا سه بیمار نیازمند، فرصت دوباره‌ای برای ادامه زندگی پیدا کنند.

ابوالفضل بشکنی، کودک ۶ ساله دامغانی، در پی ابتلا به بیماری در بیمارستان امیرالمؤمنین(ع) دامغان بستری شد. با وجود تلاش پزشکان و کادر درمان، شرایط جسمی او بهبود پیدا نکرد و سرانجام مرگ مغزی این کودک از سوی پزشکان تأیید شد.

برای خانواده بشکنی، پذیرش این اتفاق دردناک آسان نبود؛ اما آنان در میان اندوه از دست دادن فرزندشان، تصمیمی گرفتند که سرنوشت سه خانواده دیگر را تغییر داد. با اعلام رضایت خانواده، مراحل قانونی و پزشکی اهدای عضو انجام شد و سه عضو قابل پیوند ابوالفضل به بیماران نیازمند اهدا شد.

تصمیمی دشوار در یکی از تلخ‌ترین لحظات زندگی

پدر ابوالفضل بشکنی درباره آغاز بیماری فرزندش اظهار کرد: «ابوالفضل جان شش سال را تمام کرده و پا به هفت‌سالگی گذاشته بود که درگیر تشنج و بیماری متابولیک شد.

وی با بیان اینکه بار آخری که ابوالفضل جان دچار تشنج شد، به خواب رفت و دیگر از خواب بیدار نشد، افزود: پس از انجام آزمایش‌ها و بررسی‌های پزشکی، پزشکان اعلام کردند که تشنج‌های شدید موجب از کار افتادن مغز شده و ابوالفضل دچار مرگ مغزی شده است.

پدر ابوالفضل با اشاره به اینکه پزشک شرایط را برای ما توضیح داد و گفت مرگ مغزی اتفاق افتاده است، تاکید کرد: چون اطلاع داشتیم که در صورت مرگ مغزی می‌توان اعضای بدن را اهدا کرد، خودمان پیشنهاد دادیم که اگر عضوی از بدنش سالم است، اهدا شود.

وی  با اشاره به دشواری این تصمیم خاطرنشان کرد: باید دل می‌کندیم؛ ما هم دل کندیم و گفتیم با این کار، حداقل چند نفر و چند خانواده دیگر را شاد کنیم.

پدر این فرد اهداکننده عضو اظهار کرد: ما سه تا چهار سال این مسیر بیماری را طی کردیم. ابوالفضل سه تا چهار سال بیماری کشید و به همین دلیل نمی‌خواستیم خانواده‌های بیشتری مسیری را که ما رفتیم، طی کنند.

پدر این کودک افزود: حداقل اگر با اهدای کلیه بتوان زندگی یک نفر را نجات داد، کار قشنگی است.

خانواده بشکنی طی سال‌های بیماری ابوالفضل، بارها با نگرانی، تشنج و روند دشوار درمان فرزندشان روبه‌رو شده بودند. همین تجربه تلخ سبب شد آنان در آخرین لحظات نیز به رنج بیماران دیگر و خانواده‌هایشان فکر کنند.

وی گفت: اگر هر کسی بتواند عضوی را اهدا کند، به نظر من با این کار قشنگ می‌تواند خودش را آرام کند و راحت‌تر دل بکند.

پدر ابوالفضل با بیان جمله‌ای تأثیرگذار ادامه داد: مطمئناً پسر من زنده است؛ در سه بدن زنده است. ابوالفضل دیگر برای من سه ابوالفضل شده است.

اهدای عضو؛ فرصتی دوباره برای زندگی

مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان در گفتگو با خبرنگار ما ضمن تقدیر از این اقدام بزرگ و ارزشمند پدر و مادر ابوالفضل با تأکید بر ضرورت گسترش فرهنگ اهدای عضو در جامعه اظهار کرد: اهدای عضو یکی از ارزشمندترین جلوه‌های ایثار و نوع‌دوستی است؛ اقدامی که می‌تواند در دشوارترین لحظات زندگی یک خانواده، امید را به بیماران نیازمند پیوند و خانواده‌های آنان بازگرداند.

کارن یحیایی افزود: بسیاری از بیماران نیازمند پیوند، ماه‌ها و گاهی سال‌ها در انتظار دریافت عضو مناسب باقی می‌مانند و رضایت خانواده یک بیمار مرگ مغزی می‌تواند به معنای نجات جان چند انسان و فراهم شدن فرصتی دوباره برای ادامه زندگی آنان باشد.

مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان، آگاهی عمومی را یکی از مهم‌ترین عوامل در تصمیم‌گیری خانواده‌ها دانست و گفت: اطلاع‌رسانی صحیح درباره مفهوم مرگ مغزی، تفاوت آن با کما و فرآیند اهدای عضو، می‌تواند از نگرانی‌ها و برداشت‌های نادرست بکاهد و خانواده‌ها را برای اتخاذ تصمیمی آگاهانه آماده‌تر کند.

این مقام مسئول ادامه داد: گفتگو درباره اهدای عضو نباید تنها به زمانی محدود شود که خانواده در شرایط بحرانی و سوگ قرار گرفته است. بهتر است افراد دیدگاه خود را درباره اهدای عضو با اعضای خانواده در میان بگذارند تا نزدیکانشان در صورت بروز چنین شرایطی، از نظر و خواسته آنان آگاه باشند.

به گفته وی، خانواده‌های اهداکننده با وجود تحمل اندوهی بزرگ، تصمیمی می‌گیرند که نتیجه آن ادامه یافتن زندگی چند بیمار است و به همین دلیل، شایسته احترام و قدردانی جامعه هستند.

مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان خاطرنشان کرد: «اهدای عضو تنها بخشیدن یک عضو نیست؛ بلکه بخشیدن فرصت دوباره برای نفس کشیدن، بازگشت به آغوش خانواده و ادامه زندگی است. رضایت به اهدای عضو می‌تواند یک پایان تلخ را به چند آغاز دوباره تبدیل کند.»

وی نقش رسانه‌ها، مراکز آموزشی، نهادهای فرهنگی و مجموعه‌های بهداشتی و درمانی را در ترویج این فرهنگ مهم دانست و گفت: معرفی خانواده‌های ایثارگری که در سخت‌ترین لحظات زندگی، نجات دیگران را انتخاب می‌کنند، می‌تواند نگاه جامعه به اهدای عضو را تغییر دهد و آن را به یک باور عمومی و انتخاب آگاهانه تبدیل کند.

بدرقه ابوالفضل در زادگاهش

پیکر «ابوالفضل بشکنی» پس از انجام مراحل اهدای عضو، با حضور خانواده، بستگان و مردم منطقه در روستای طاق از توابع شهرستان دامغان تشییع و به خاک سپرده شد.

ابوالفضل اگرچه در 6 سالگی چشم از جهان فروبست، اما تصمیم بزرگ خانواده‌اش موجب شد بخشی از زندگی او در وجود سه بیمار دیگر ادامه پیدا کند؛ تصمیمی که در میان اندوه عمیق یک خانواده، امید را به خانه سه خانواده دیگر بازگرداند.

اکنون نام ابوالفضل بشکنی نه‌تنها در خاطره خانواده و مردم زادگاهش، بلکه در زندگی بیمارانی باقی خواهد ماند که با ایثار خانواده او، فرصتی دوباره برای زیستن یافته‌اند؛ کودکی که به تعبیر پدرش، امروز در سه بدن زنده است و برای خانواده‌اش به «سه ابوالفضل» تبدیل شده است.

انتهای خبر/