- گروه : فرهنگی
- شماره : 10539
مردی از جنس صبر و جوهر؛
خوشنویسی که نمیشنید، اما شنیده شد
علی حریری در شبهای اقتدار سمنان، با دستانی آرام و دلی آکنده از عشق به وطن، پشت میز خوشنویسیاش نشسته است؛ بیآنکه سخن بگوید، با هر خط و نقطه، ایمان و مهرش را بر کاغذ جاودانه میسازد.
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، در گوشهای از شلوغی و هیاهوی شبهای اقتدار شهر سمنان، جایی که صداها در هم میآمیزند و رفت و آمد مردم لحظهای قطع نمیشود، علی حریری مردی از دیار قومس و کمشنوا در موکب هنر و رسانه پشت میزی ساده نشسته و تمام تمرکزش را روی کاغذی سفید جمع کرده است؛ کاغذی که قرار است لحظاتی بعد با حرکت قلمنیاش جان بگیرد.
او بهجای آنکه درگیر سر و صدای اطراف شود، در دنیای آرام و پرلطافت خوشنویسی فرو رفته؛ دنیایی که برایش نه تنها هنر، بلکه زبان گفتگو با جهان است.
قلم را محکم، اما با لطافت میان انگشتانش گرفته و هر بار که آن را روی کاغذ مینشاند، ردّ جوهر همانند جریان آرام رودخانهای سیاهرنگ روی صفحه پخش میشود.
خطوطی که از زیر دستش بیرون میآیند، فقط حروف نیستند؛ احساساند، باورند، تپشهای درونی یک دل عاشق. او جملههایی مانند «جانم فدای ایران» و دیگر عبارات سرشار از محبت و ارادت را با چنان عشق و دقتی مینویسد که گویی هر حرکت قلم بخشی از وجودش را روایت میکند.
مردم در اطرافش آرام میایستند. بعضی با لبخند، بعضی با حیرت و بعضی با احترامی عمیق که در چهرهشان موج میزند. آنها میبینند که چگونه مردی کمشنوا، با وجود محدودیتی که شاید بسیاری را از مسیرشان دور کند با آرامش و قدرت در مسیر خود ایستاده است.
علی نه برای دیده شدن، نه برای تحسین، بلکه برای دلش مینویسد؛ برای عشقی که سالهاست در وجودش ریشه دوانده و این شبها فرصتی دوباره برای بروز آن فراهم شده است.
در میان آن همه نور و ازدحام، میز کوچک او به نقطهای از سکون و زیبایی بدل شده است. هر بار که جملهای را تمام میکند، چشمهایش برق میزند؛ برقی که از رضایت درونی سرچشمه میگیرد.
هنر علی، تنها خوشنویسی نیست؛ روایت ایستادگی، صبوری و عشقی عمیق است که روی کاغذ جاودانه میشود.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
برچسبها
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!
